Polecam poniższy artykuł dotyczący npr-u."Naturalne planowanie rodziny czy naturalna antykoncepcja"Pozdrawiam dik   

moja odpowiedz na podane w tytule pyatnie
planować z GŁOWA!!!!!

Myślę, że odnośnie planowania dzieci ważna jest tylko jedna zasada - aby nie budować swojego szczescia na nieszczęściu innych, tzn. stosować takie metody, które nie godzą w życie poczęte i nie niszczą wzajemnych relacji. Kiedy w pożycie wkrada się odczucie instrumentalnego traktowania współmałżonka, powinno być to czerwonym światełkiem, że coś jest nie tak.

spotykam się często ze stawianiem POSIADANIA dzieci ponad dobro małżonków, lub z utożsamianiem jednego celu z drugim.

Dobre spostrzeżenie, Mi - uwydatnienie słowa "posiadanie" oddaje całą istotę problemu. Można mieć wiele dzieci (mieć w znaczeniu budowania relacji), nie rodząc ich - nie tylko drogą adopcji, ale także przez duchowe rodzicielstwo. Z kolei można "posiadać" biologicznie własne dzieci, nie potrafiąc stworzyć prawdziwych relacji rodzicielskich.

Krzysiu, odpowiem bardzo osobiście, bo nie chcę wdawać się w kwestie wielkiej etyki. W moim odczuciu taki rodzaj antykoncepcji stwarza jakąś barierę emocjonalną między małżonkami, koncentrując ich uwagę na sprawach technicznych - w sytuacji, gdy akt oddania winien przejawiać się wyłącznie wzajemnym "zapatrzeniem" w siebie.

Nie wiem, czy będę tu dobrze zrozumiany, bo są to sprawy tak trudne do racjonalnego sformułowania, że wymykają się spod władzy formalnej argumentacji. Ale nie narzucałbym tu niczego innym, bo każdy ma osobiste "czucie" w tej materii i to sami małżonkowie stwarzają wokół siebie tą zdrową sferę wolności. A przecież tylko w wolności możliwa jest miłość.

Każdy też ma w duchu rozeznanie, co może prowadzić na drogi instrumentalnego traktowania się. Etyka nie powinna obejmować szczegółowych kwestii technicznych. Niemniej uważam, że im mniej koncentracji na przedmiotach, tym wspólne pożycie jest piękniejsze!

...każda forma antykoncepcji jest złem bo jest działaniem człowieka przeciw poczęciu.Nie ma dobrej ani tym bardziej dozwolonej antykoncepcji.Wszyscy mamy ogromny problem z otwartością na życie,z zawierzeniem dawcy życia,nie wierzymy dlatego uciekamy przed życiem szukając usprawiedliwienia swojej grzeszności.Ja również jestem daleki od pełnienia Woli Bożej bo w moim sercu jest lęk przed traceniem własnego życia,lęk przed umieraniem.Nie ważne jakich form się trzymamy;naturalnych czy też sztucznych jeśli współżyjemy ze sobą i jednocześnie jesteśmy przeciwko poczęciu to taki czyn jest złem w oczach Stwórcy.Nie mówię grzechem bo do tego potrzebna jest świadomośc czynienia zła.Demon usypia sumienie współczesnego człowieka zachęcając go do brania życia w swoje ręce...janusz f.

Ups, pewnie znowu nie dostrzegam kolejnego grzechu na swoim koncie, ale nie zgadzam się z Januszem, że akt, którego celem nie jest poczęcie, a okazanie wzajemnej miłości i troski, wyraz uznania dla piękna współmałżonka, chęć sprawienia sobie nawzajem przyjemności, pełne zbliżenie fizyczne wpływające pozytywnie na bliskość psychiczną, jest zły ww oczach Stwórcy. Nie rozumiem również, na jakiej podstawie taki wniosek wysnuto i rozpowszechniono do tego stopnia, że obecnie w wielu Kościołach nie podlega on dyskusji. Gdzie tkwi źródło potępienia seksu w celu innym niż rozmnażanie: w Biblii, tradycji, czy kulturze?
Jestem bardzo ciekaw Waszych opinii.Osobiście uważam, że płodność nie wyczerpuje całkowicie możliwości umacniania relacji między małżonkami poprzez seks. Powiem więcej, redukowanie roli seksu do płodności uważam za instrumentalizację tego wspaniałego daru, który otrzymaliśmy również po to, by czerpać z niego radość. Ja przynajmniej tak to odbieram.
Decyzję o dziecku podjęliśmy bardzo wcześnie, obecnie myślimy (i nie tylko :-)) o kolejnym, a mimo to seks to dla mnie coś więcej niż sposób na zaludnianie naszej pięknej planety. Dlatego też z chęcią wczytam się w Wasze argumenty.

Pozdrawiam!
Krzysiek

Krzysztofie,
co powiesz o tym?

Miłość wyraża się i dopełnia w szczególny sposób właściwym aktem małżeńskim. Akty zatem, przez które małżonkowie jednoczą się z sobą w sposób intymny i czysty, są uczciwe i godne; a jeśli spełniane są prawdziwie po ludzku, są oznaką i podtrzymaniem wzajemnego oddania się, przez które małżonkowie ubogacają się sercem radosnym i wdzięcznym.

to z Gaudium et Spes, punkt 49.

zresztą polecam cały Rozdział I pt.Poparcie należne godności małżeństwa i rodziny
żeby był uczciwy i prawdziwy kontekst.

nie wiem, skąd wzięło się przeświadczenie, ze sex jest grzechem samym w sobie,
skąd wzięło się pojęcie nieczystości - które piętnuje czasem nawet czystość.
ktoś kto to puścił w eter, chyba miał ze sobą kłopoty i był bardzo wystraszony,
a plotka pokutuje do dziś i straszy kolejne pokolenia
przy okazji poszukam, bo akurat siedzę w pokrewnej dziedzinie.

uważam chyba podobnie jak Ty, że nie każdy akt jest i musi być nastawiony na prokreację. ja swoim kobiecym sercem z bliskości z mężem czerpię siły, radość, bezpieczeństwo, życie...
a jeśli się Ktoś pocznie, to przyjmiemy to Boże błogosławieństwo, choć może z Bożej woli być ono istnym Krzyżem.
ale to Wszechmocny daje nam to, czego nam brakuje.

stąd tak jak pisał AdamS - bazowałabym na otwartości.

pozdrawiam

Mi

Pojęcie nieczystości w kochaniu się.

Jeśli dajesz swoje ciało mężowi, aby go uszczęśliwić i Twój mąż daje swoje ciało Tobie, aby Ciebie uszczęśliwić, to jest czysta miłość. Jeśli natomiast panuje w małżeństwie chęć własnego zaspokojenia, to jest to nieczystość.

Małżeństwo, to rezygnowanie z siebie na rzecz partnera na każdej płaszczyżnie życia.