Sebastian - cytowane słowa Abdiasza są faktycznie bardzo ważne w odniesieniu do pychy duchowej. Czasem wydaje nam się, że osiągnęliśmy jakiś stan oświecenia, którego nikt nie zgasi i którym możemy swobodnie dysponować, dzieląc się nim z innymi, jakbyśmy byli dysponentami mądrości. Zapominamy skąd ta mądrość pochodzi, a stąd już tylko krok do ogłoszenia się "nauczycielem" (w znaczeniu biblijnym).

Czytam, Sebastianie, Twą refleksję i zgadzam się, że celem przeprosin nie powinno być uzyskanie werbalnego przebaczenia (nie wiem, dlaczego tak męczyłeś biedną Mamę) Ważne jest, aby bez potrzeby nie eksponować własnej winy, bo wtedy znów skupiamy się na sobie, wpadając w błędne koło. Średniowieczne samobiczowanie też było formą pychy, która zakrada się wszędzie tam, gdzie oświetlam w mroku własną osobę, zapominając o innych.

dostałem konkretną i bardzo wyraźną myśl.... Nikt nie przychodzi do Ojca, jak tylko poprzez Mnie....  Normalnie mnie zamurowało. Szybko zrozumiałem, że ma to związek z pychą.

I znowu pełna zgoda, Sebastianie! Tylko przez Jezusa! Ale myślę, że warto tu pamiętać o bardzo ważnej sprawie - Jezus powiedział o najmniejszych pośród nas, że "cokolwiek im uczyniliście, mnie uczyniliście". Co to znaczy? Jezus jest w każdym człowieku. I myślę, że również w tym kontekście warto odczytywać słowa "Nikt nie przychodzi do Ojca, jak tylko przeze Mnie"...

  ...Sebastianie,to prawda,jesteśmy wszyscy odkupieni ale nie zbawieni.Jest ogromna różnica miedzy odkupieniem a zbawieniem.To nie to samo.Wszyscy jesteśmy odkupieni za cenę krwi Chrystusa ale,żeby być zbawionym potrzeba skorzystać z darmowego odkupienia.To jest tak jakby w aptece za darmo było lekarstwo na naszą wieczność/śmierć/jednak nie wszyscy potrafią uwierzyć w bezwarunkową miłość Chrystusa do nas.Tylko mała trzódka,która już nie ma nic do stracenia uchwyci się Chrystusa jak tonący brzytwy.Tacy będą zbawieni,to znaczy otrzymają nowe życie dziecka Bożego...Pozdrawiam Cie...janusz f.

Tylko się nie zagłodź, heh:) Fajnie że wiesz jak i chcesz i umiesz oddawać Bogu to co najlepsze, fascynujące, też bym tak chciała, pozdrawiam serdecznie

Adamie, rozumiem Cię. Co do mojej wiadomości, chciałem tylko przekazać, że post jest bardzo mocną bronią na szatana obok modlitwy i czytania Słowa. Tak naprawdę post jest konkretnym krokiem w tę prawdziwą duchowość. Dopiero teraz do mnie dociera siła postu, gdy zaczął mnie w to wprowadzać. To nie jest moja decyzja, idę za pragnieniem serca (wolą Pana). A intencje zna tylko Bóg. Muszą być naprawdę czyste. Inne osoby niby składają ofiarę Bogu poprzez post, a w myślach myślą, że fajnie, przy okazji trochę schudnę i zniknie tłuszcz. Trzeba być bardzo ostrożnym.

Co do mojej wiadomości, chciałem tylko przekazać, że post jest bardzo mocną bronią na szatana obok modlitwy i czytania Słowa.

Sebastianie - w pełni się z Tobą zgadzam. Post nie tylko uczy wyrzeczenia (rezygnacji ze świata), ale jest też narzędziem doskonale wyostrzającym "zmysły" duchowe. Każde wyrzeczenie pozwala głębiej wejść w przestrzeń modlitwy i Słowa.

Cyprys - przecież my tu wszyscy jesteśmy poniekąd poszukujący (dopóki człowiek żyje...) Nie obawiałbym się więc szczerych wypowiedzi - przy spełnieniu dwóch warunków: jeśli ona jest pisana z szacunkiem dla innych i nie ma charakteru nauczającego. Jedno i drugie czasem zakrada się mimowolnie (być może i w moich wypowiedziach, choć staram się, aby tak nie było). Niemniej cóż nam by pozostało jeśli odrzucilibyśmy autentyczność? ...Ale to tylko moja luźna myśl, bo rozumiem Twoją intencję, w której odnajduję szczerą troskę o naszą Koinonię.

Cyprysie, dziękuję Ci, że z tak wielkim taktem zwróciłeś się do Rebusa 

Rebusie, Tobie dziękuję za zrozumienie dobrej intencji Cyprysa i łagodne przyjęcie tej uwagi (z którą się nota bene zgadzam)

Adamie, masz rację - dopóki człowiek żyje... wciąż się uczy! więc dlaczego nasze wypowiedzi na tym Forum nie miałyby mieć (choć troszeczkę) charakteru nauczającego?? 

Pozdrawiam Was serdecznie
 

Te słowa, które zaraz napiszę są moimi pierwszymi w kwstii podzielenia się z Wami tym, co głęboko w moim sercu, więc mam nadzieję, że starczy odwagi:)
Moja droga dchowa jest drogą trudną...pewnie Wy też maci etakie dośiwadczenie. Ale im trudniejsz wydaje się być, tym bardziej przekonuje mnie o Miłosci Boga do mnie, do nas, do każdego człowieka, który jest dla Niego jedyny i wyjątkowy. Mam 24 lata (prawie skończone;)), i wiele już doświadczeń mnie spotkało...trudnych i niewytłumaczalnych dla ludzkiego rozumu...czasem i serca...Gdyby nie Bóg nie zniosłabym tego wszystkiego, zresztą mewałam różne myśli na temat mojego życia..czasami było tragicznie z moim podejściem do dalszego życia... Ale to co mnie pociąga za Chrystusem to właśnie ten paradoks, że im cięższe wydawało mi się dane doświadczenie, cierpienie...tym więcej jeszcze łask otrzymywałam, kiedy już potrafiłam je dostrzec i docenić...czasami te ciemne noce, te wylane łzy i niechęc do życia zamieniały się w taką skałę nadziei...i jestem o tym przekonana,że sama bym nie potrafiła przez to wszystko przejść, to tylko Boża łaska i Jego obecność, mimo tego,że prawie stale nie doceniam Jego MIłości tak, jak powinnam, mimo,że nadal nie mam wiary jak ziarnbko gorczycy, mimo,że grzeszę...ON PO PROSTU JEST I WALCZY O KAŻDEGO Z NAS...walczy o mnie, bo inaczej nie byłoby mnie już wśród Was...to mnie własnie przekonuje, ta Miłość chrystusa mnie pociąga...że ON kocha mnie taką grzeszną i nie potrafiąca iść stale Jego drogą, buntującą się na cierpeinie i doświadczenia... Kiedyś pewien kapłan powiedział mi,że nikt nie umie kochać, tylko Chrystus. I to jest Prawda...Jego Miłość jest dla mnie terapią...ostatnio bardzo wiele przeszłam, nadal odbija się to doświdczenie na mnie i moim życiu...Mówię Wam, Jezus jest Najlepszym Życiowym terapeutą, On i Jego Słowo - Ewangelia, Słowo Boże, które naprawdę realziuje się w życiu...wiadmo,że jest ciężko ufać Mu i iść droga  krzyża z wiara za Nim, nie będe mydlić sobie i innym oczu, że tak umiem, bo nie umiem. Ale właśnie to jes ten paradoks MIłosci - MIŁOSCI PRAWDZIWEJ JEZUSA WOBEC CZŁOWIEKA...ON MIMO TEJ PRAWDY O MNIE IMOJEJ SŁABOŚCI KOCHA MNIE ))))))))))))))))))
sama nie umiem zmieniać mojego serca, moejj wiary...wiem tylko jedno, jeśłi Jemu powie się TAK, to On to bierze w swoje ręce i czyni to z radością za nas...

cieszmy się więc tą Prawda Jego Miłosci do nas:)
życze Wam dziś kochani dnia odkrywania Tej Miłości:)
shalom:)