Moim zdaniem jedność ponad wyznaniem w Koinoni  jest oczywiście możliwa, ale nie w duchu absolutnej szczerości. Siedzimy wiele lat w swoich piaskownicach, jesteśmy do nich b. przywiązani i przyzwyczajeni, czujemy się bezpiecznie, słuchamy, myślimy, działamy podobnie, wg dawno wypracowanych schematów pewni że tu  jest najlepszy piasek, zabawki i koledzy.  Generalnie  jesteśmy grupą o  poglądach, które są w bardzo wielu przypadkach NAMI ( dlatego niezwykle trudno je modyfikować) i chociaż możemy lubić się i szanować z innymi piaskownicami a nawet wspólnie modlić to przy jakiejś okazji, jeżeli nie będziemy bardzo ostrożni dostaniemy łopatką w głowę albo sami rzucimy piaskiem po oczach. Moja bardzo bliska i wspaniała zresztą  koleżanka była świadkiem, jak kilka osób z Odnowy oglądało i zawijało w obrus  starą figurkę  małego Jezusa, nie wiem jak to dokładnie wyglądało, ale koleżanka nie mogła się nadziwić, jak ludzie wierzący, chrześcianie, w dodatku wykształceni, czytający Biblię mogą taką czcią obdarzać lalkę. Było mi tak przykro i chociaż ja sama mam poglądy bliskie Jej, to bardzo przeżyłam tę szczerą opinię i uważam, że nikomu nic dobrego nie przyniosła. Może lepiej jednak  wypowiadać się pisemnie, bo trzeba się bardziej zastanowić zanim się coś chlapnie? A może- teraz to do mnie dochodzi, szczerość między ludźmi obcymi, niezwiązanymi bliskimi relacjami nie rani? Muszę już konczyc bo zaczynam zmieniać zdanie

Ja bym prosiła o modlitwę za mnie, bo ostatnio ciężko mi się przez życie przechodzi i mam doły, bo u mnie to tak że jak się raz potknę, to upadam i wpadam w ciemną dziurę:-\
Albo jak moja bariera ochronna, przed pokusami itp. lekko zostanie naruszona, bo bywa że dziurka mała się zrobi, przez jakieś niedociągnięcie czy niedopatrzenie, to przez nią wlatują nieproszone rzeczy(grzech, pokusy, różne nieprzychylne argumenty, wpychające w doły)
I do tego dochodzi stałe uczucie samotności(mimo że mam Boga i Jego słowo) cały czas odczuwam samotność
I jeszcze za tydzień gram w teatrze i się mocno stresuje, a potem jadę w czerwcu po Polsce grać, dokładnie to do Szczecina(11-13.06) i Bursztynowa... I się boję czy dam radę, choć już występowałam na scenie, ale nigdy nie w takim prawdziwym spektaklu w teatrze...

I dołączam się do modlitwy za koinonie, ale myślę że te wyhamowanie, bierze się między innymi z trudności że trzeba pisać, ja odpowiadam gdzieś minimum 10 minut bywa że dłużej.

Sama nie wiem i się dziwię, może w tym było nieuświadomione z Jej strony ośmieszanie nazywając figurkę lalką, a może...naprawdę nie wiem. Krytyki się nie boję i tak na nią nie reaguję, może nie wszystko da się wyjaśnić. Dzięki Bogu ten incydent nie zmienił relacji między nami, tylko podałam przykład, jak czasem słowa nawet w dobrej wierze mogą ranić.

Czwarta masz rację widząc kiedy pisałaś wiadomość, to przed chwilą.  a dokładnie o 8.56 czasu polskiego.

Módlmy się za ich dusze.

Ja również jestem wstrząśnięty tym, co się stało w Katyniu. Dziwny splot wydarzeń - po 70 latach znowu tam giną najważniejsze osoby polskiego życia publicznego. Wszystkich, którzy tam własnie odeszli do Pana - zarówno ofiary dzisiejsze, jak i te sprzed 70 lat - polecajmy Bogu w modlitwie...

Z katolickiego punktu widzenia jest w tym jakiś znak - osoby te zakończyły ziemską pielgrzymkę, podobnie jak Jan Paweł II, w dniu Miłościerdzia Bożego (w katolickiej tradycji pierwsza sobota po Zmartwychwstaniu). Pozwala to patrzeć na ich śmierć z Nadzieją, że każdy kres życia jest tylko przejściem do pełnej Miłości.

Wspólne, powodzenie w życiu Bożym!!  ;)O Wzrastanie! Miłość i Wiarę!!

W poniedziałek gram w teatrze, boję się!!! :O  ... o powodzenie...