Sebastianie posłuchaj cd.                 http://www.youtube.com/watch?v=Mhl8SkrNq2Y&list=PL1B5B19C2C7DE400B&index=11&feature=plpp_video                 i                        http://www.youtube.com/watch?v=B1PQuU4xAoA&feature=autoplay&list=PL1B5B19C2C7DE400B&lf=plpp_video&playnext=1                         janusz

      Powrócę jeszcze do  zadanych  linków  w temacie sądu  Bożego  i  jak  go widzi przeciętny człowiek.

     Przeżyłam  w przeszłości podczas seminarium odnowy w Duchu Św. odkrycie  błędów, które poprowadziły mnie w stronę upadku--grzechu.    Kiedy zastanawiałam się i miałam  Bożą pomoc , by ujrzeć  siebie w tym działaniu, które mnie krzywdziło, dostrzegłam jedną rzecz. Zrodziło się też pytanie dlaczego tak to działa?

   Jedno jest pewne ,że  człowiek nie ma takiego światła  czyli poznania  zła, jak mają duchy czyste, aniołowie.  Wobec   czego popełniając  błędy,  człowiek często jest jak we śnie. 
 Robi i nie wie czemu to robi?
 Dopiero  im  więcej otrzymamy  miłości,   tym  mocniej  jakby opada mgła i widać wyraźnie o co chodzi?
  Stąd  dziś na modlitwie,  zobaczyłam  jak osoby młode, które nie mają doświadczenia życiowego, miłości bliskich  opartej na wierze w Boga, mogą wpaść  w sidła  zła.

     Treści  jakie ukazał  ks. Nikos  o sądzie  jak dla mnie trochę    " teatralne" .

    Po pierwsze nikt takiego sądu nie przeżył ,  a następnie wrócił na Ziemię by opowiedzieć.  Są więc to jedynie projekcje.

    Bywa tak,że osoby mają  dobre intencje  ale coś praktycznie nie wyjdzie, więc  z tego co wiem, będziemy sądzeni z  intencji serca. 
      Na zewnątrz można  sobie wykrzykiwać,że  siedzą kochanki  itp.   Bóg jeden wie, jakimi drogami prowadzić człowieka? Czasem właśnie poprzez doświadczone zło,  jesteśmy  w pokorze  przygotowani do jeszcze większego dobra.
 Jestem daleka od wszelkich spekulacji w tym temacie.  Dlatego irytują mnie tego typu przemowy.
 
      Brak miłości bliźniego, to  najcięższe grzechy za które odpowiemy.  Pytanie tylko jak ktoś ma kochać, skoro człowiek drugi,  nie obdarzył  miłością?

   Świadectwo życia i śmierci  Taty  ks.Nikosa   bardzo wymowne i to  mi się podobało.
   
   

http://www.cda.pl/video/2150404/Film-ktory-daje-do-myslenia

    Ten filmik  kiedyś już wklejałeś?  Ty , albo ktoś inny.  Oglądając go pierwszy raz wcześniej byłam już do niego przygotowywana  poprzez jeden obraz sytuacyjny.   
    Ciekawe, że na nowo do niego powróciłeś?

   A tak w szczególe, zauważyłeś jak ten mężczyzna schował coś do kieszeni z produktów wyłożonych na ladzie?
   Nie zauważyłam, by za ten produkt ujawniony płacił.

   Pozostanę przy mojej wersji , którą  otrzymałam jako jeszcze, nie zrealizowane zadanie 
   Sebastianie, myślę że masz więcej odwagi ode mnie 

   Lubisz pomagać ? 
   Może coś więcej powiesz na priva?
   

http://www.youtube.com/watch?v=8U3cgYMZpmc&feature=related
W drugim linku najlepsze będzie w 23 minucie i 12 sekundzie.  Bardzo ciekawie przeprowadzony wywiad z pytaniami skłaniający stopniowo zapytanych do zastanowienia się nad dotychczasowym własnym myśleniem.

Kiedyś już oglądałem ten ciekawy materiał - sposób zadawania pytań godny Sokratesa. Powinniśmy się tego uczyć, bo najczęściej mamy pokusę wkładać w kogoś swoje poglądy, ale wtedy nigdy nie będą one w pełni przyswojone. To od środka musi nadejść właściwa odpowiedź.

Przy okazji, co bardzo mnie poruszyło w tym wywiadzie - po pierwsze kompletna ignorancja historii wśród Amerykanów, ale też ich niezwykła otwartość na zadawane pytania. Podejrzewam, że w naszym społeczeństwie znajomość faktów byłaby nieporównywalnie większa, ale też otwartość na szczerą rozmowę przed kamerą o wiele mniejsza. I chyba nie tylko przed kamera - ludzie unikaja rozmów na tematy "drażliwe", albo też zacietrzewiają się w nich tak, że niemożliwy jest dialog.

Jakie więc wnioski? Myślę, że powinniśmy się uczyć rozmnawiać. To co dla nas jest oczywiste (jak np. przedstawiony tu dylemat aborcji w kontekście ludobójstwa), nie dla każdego musio być od razu takie jasne. Warto rozmawiać - i nie trzeba bać się stawiania trudnych pytań. Choćbyśmy nawet nie doczekali się odpowiedzi, to ona pojawi sie w sercu pytanego - jak nie teraz, to w odpowiednim czasie... Dzięki, Sebastianie, za link!

http://www.youtube.com/watch?v=8U3cgYMZpmc&feature=related

w drugim linku najlepsze będzie w 23 minucie i 12 sekundzie.  Bardzo ciekawie przeprowadzony wywiad z pytaniami skłaniający stopniowo zapytanych do zastanowienia się nad dotychczasowym własnym myśleniem.

   Wart obejrzenia  w niezwykle konsekwentnie prowadzonym rozumowaniu, w tak poważnych i zasadniczych poglądach odnośnie życia, śmierci oraz miłości , godności człowieka.

    Dramatyczny fakt  do jakiego obłędu , gdyż inaczej nie można tego nazwać,  ludzie poprzez brak oczywistej prawdy o sobie, gubią , rozcieńczają lub są zagrożeniem dla najgłębszej tożsamości człowieka.
    Zbyt wiele informacji  i manipulacji  w jakiej znalazł się człowiek XXI wieku, prowadzi do takich właśnie absurdów.

Osobiście nie wierzę,w nawrócenie tego świata. Jak mówi Słowo:"Przemija postać tego świata?" (1 Kor 7,31) to znaczy świat budowany przez starego człowieka jest nie do ocalenia i nie nadaje się do leczenia.

Pełna zgoda, Janusz - tak, jak nie chodzi o to, by SPEŁNIĆ Bożą wolę, ale by ją SPEŁNIAĆ. Jedna tylko literka, a tak wiele znaczy. Tryb dokonany tego czasownika prowadzić może do perfekcjonizmu (na płaszczyźnie indywidualnej) lub do budowania nowej wieży Babel (na płaszczyźnie wspólnotowym). Jedno i drugie bywa dość groźne, bo oddala nas od Bożego miłosierdzia.