Przepraszam Sebastiana - przez pomyłkę zamiast odpowiedzieć na jego wpis, edytowałem go (spróbuję to jeszcze odkręcić, ale nie jestem pewien, czy się uda).

Zbyszek

Ta tragedia mną mocno wstrząsnęła. Jak moją całą rodziną...
Ale to co mi się przydarzyło w godzinie katastrofy jest nie wytłumaczalne. O godz. 8.50 - kiedy zdarzyła się katastrofa, przyśniło mi się że lecę samolotem, maszyną lotniczą. I nagle coś zaczęło się dziać, straciliśmy panowanie nad tą maszyną, wiatry zaczęły szarpać samolotem, uderzyliśmy prawym skrzydłem, zaczęliśmy spadać i to wszystko bardzo szybko, z łagodnego snu o lataniu, przeistoczył się w koszmar katastrofy! Nie wiem jak się ten sen skończył, pamiętam że się obudziłam i stwierdziłam że dziwne dziś sny miałam. A później beztrosko rozmawiałam z moją mamą o moim śnie i śmieliśmy się z niego i rozmawialiśmy. I wtedy tata wbiegł zadyszany i powiedział że w katastrofie lotniczej prezydent umarł...   ...   ...  ...  ...  ...

I tyle ludzi... Za co? Dlaczego? Po co?

To jakieś jaja? - pomyślałam. Nadal to do mnie nie dociera. Nie znałam tych ludzi, ale fakt że tak ważni ludzie dla Polski, jak to przestawiali prezydenta,,kwiat polski", po prostu tak sobie umarł z jakiegoś tam niedociągnięcia. A z nim szereg innych ważnych ludzi... To jest straszne... Wierzyć mi się nie chce... Nie wiem dlaczego aż tak mnie to dotyka, ale właśnie takiej śmierci sobie nie życzę. Cicha, nagła i niespodziewana. Zero przemyśleń, zero nawróceń, zero!! Po prostu klik i nie żyjesz. Moja mama mówi że to jest dobra śmierć, bez cierpienia, ale uważam że fizyczne cierpienie nie jest takie ważne, jak wieczne życie z Bogiem.

Modlę się Panie za te dusze stracone
Pochłonięte przez ręce ciemności
Przez śmierć z ciała ludzkiego wyciągnięte
Za nich się Panie modlę
Byś Ty je przyjął do siebie
Dał swojej łaski życia przy Sobie
Pokochał jak swoje dzieci...
I spostrzegł ze dzieci te,
Starały się o życie doskonałe
By Polskę daleko wywieźć
By jak najlepiej dla niej
By tylko dać i ułożyć w niej piękno
Służyć wiernie i do końca
Doceń to miłościwy Panie 
Słuchając Naszej modlitwy
Daj im życie wieczne

I jeszcze pragnę dorzucić tu pytanie, które wypowiedział marszałek:
,,Co Bóg chciał nam przez to powiedzieć?"
Czy to nowa era dla Polski? Dlaczego Katyń? Najbardziej obawiam się obaw...

Niech każdy kto teraz to przeczyta niech uczci, tę katastrofę, minutą ciszy... Odda honor... Dziękuję

@Sebastian:
Wybacz, ale jestem przekonany, że zrozumiałem i wypowiedź Norah, i historię o Hiobie.
Proszę Cie, nie mów mi,co rozumiem, a czego nie.

Ponadto piszesz Sebastianie, że Bóg nie mógł pomóc. To jest ograniczanie suwerenności Boga. Skąd wiesz, że nikt go nie słuchał? A może oni tam gorąco i szczerze modlili się o bezpieczne lądowanie?

Mam wrażenie, że niektórzy tu dopasowują sytuację do własnego systemu myślenia.

Ech... .

Sebastianie!

Oczywiście, że się nie gniewam. Różni nas podejście do pewnych spraw i mam nadzieję, że ta szczera rozmowa przyniesie nam obu pożytek. Dlatego też mam nadzieję, że i Ty nie pogniewasz się na mnie.

Cały czas jednak nie mogę się pogodzić z Twoimi insynuacjami. Ujmując słowo "modlitwa" w cudzysłów, sugerujesz, że ci ludzie zrobili coś nie tak, jak trzeba. Modlili się niewłaściwie.

"Boga nie można traktować jak zabawki dla swoich potrzeb. Jesteś mi potrzebny teraz Panie, bo samolot się pali. Zgasiłeś go Panie, o dziękuję. A teraz możesz odejść, wracam do sejmu, nie potrzebuję Cię. Jak będę ponownie w kłopotach, to Ciebie zawołam."

To jest okropna insynuacja, Sebastianie. Nie znałeś zapewne żadnej z ofiar, a wrzucasz ich wszystkich do jednego worka.
To, że kogoś spotyka tragedia, nie znaczy, że nie jest prawdziwie wierzący, chodzący z Jezusem, czy jak jeszcze by tego nie nazwać. Receptą na podejmowanie zawsze słusznych wyborów nie jest kolejne nawrócenie, tym razem już to prawdziwe. Aż do następnego razu, gdy znowu spotka nas coś złego.
 
Chrześcijanom również przydarzają się cierpienia. I to nie tylko takim, których ujmujesz w cudzysłów, w odróżnieniu od PRAWDZIWYCH, o których piszesz wielkimi literami.

Pozdrawiam!
Krzysiek

Wiersz Herberta  przejmujący jak obecny czas. Żałoba smutek ale wiemy że po WielkimPiątku przychodzi Wielkanoc, i to nas trzyma przy życiu. A co możemy sami dla siebie zrobić w tej sytuacji?(oprócz szczerych modlitw za ofiary żyjące i nieżyjące wśród nas) to być delikatni, nie raniący, tolerancyjni, przepraszający, wrazliwi i unikać wszystkiego co ma choćby pozór zła, bo wszyscy  teraz jako Naród Polski przechodzimy oczyszczenie a to boli i jesteśmy wyjątkowo podatni na zranienia.

Dzięki, Sebastianie!

W ogólnym wymiarze zgadzam się z Tobą. Człowiek sam jest najczęściej przyczyną swoich kłopotów.
Jednak nie mnie oceniać, kto i w jakim stopniu za co odpowiada.
Jestem pełen podziwu dla Twojej postawy! Dzięki za szczerość. Naprawdę ją doceniam.
Cieszę się, że udaje nam się dyskutować, nie tracąc z oczu najważniejszego: że pomimo różnic jesteśmy braćmi i siostrami.

Pozdrawiam!
Krzysiek

bez względu na okoliczności radość w sercu? to ty chyba już anioł jesteś?!

nawet Jezus w niektórych okolicznosciach sie wkurzał czy to na swoich uczniow czy faryzeuszy i chyba trudno jako czlowiek miec wtedy usmiech w sercu, rozumiem jednak ze nie o takiego kalibru okolicznosciach myslałeś? ale i tak wysoka poprzeczke sobie stawiasz!