Zapraszam do dyskusji na temat jogi. Jak ona ma się do naszej duszy?

Ja oczywiście też odradzam. Chciałam jednak dostać jasną wypowiedź w tym temacie, abym mogła komuś to przejrzyście wyjaśnić. Komuś kto nie ma z wiarą nic wspólnego.

Ja chodzę od niedawna na jogę(następny wymysł moich rodziców) głównie dlatego że się garbię i mam skoliozę, a ćwiczenia korekcyjne nic mi nie dawały. Warto przeczytać wstęp do książki o jodze, bo w nim na samym początku jest że joga to nie wiara, religia czy pogląd tylko wyciszenie ciała i współpraca z ciałem itp. 
Nie mam nic do jogi, ale uważam ją tylko za ćwiczenia i nic więcej i nie oczekuję od niej jakiegokolwiek wyciszenia duszy, czy uspokojenia ciało, bo to Bóg wycisza i oczyszcza mnie i daje spokój i pomaga w rozwiązywaniu problemów.
 Nie otwieram się dla jogi , dla mnie to tylko ćwiczenia pomagające się wyprostować. I nie zgadzam się do końca z nią. Po jodze nie czuje żadnej ulgi na duszy mimo 1,5 godziny, a po modlitwie szczerej choćby 20 minutowej czuję dużą ulgę.  Akurat właśnie dziś jadę na jogę  Oczywiście zgadzam się z Sebastianem, co do otwartego serca- to jest myśl!