Witaj!

Cieszę się, że tu trafiłeś. Mam nadzieję, że znajdziesz tutaj coś dla siebie.

Interesujesz się historią Słowian? To ciekawy temat, choć nie jestem w nim jakoś szczególnie oblatany. Nasi forumowicze wywodzą się z różnych denominacji, więc będziesz mógł poszerzyć spektrum wkurzania się o luteran, Zielonoświątkowców, Chrystusowców i innych :-)

Będę pamiętać w modlitwie o Twojej trudnej obecnej sytuacji rodzinnej.

Pozdrawiam!
Krzysiek

Witaj Bogas
Widzę, że to był Twój jedyny post na forum. a szkoda, mógłbyś wiele się dowiedzieć, pytać o wszystko. Jeśłi natomiast jesteś tylko obserwatorem wątków, to tym bardziej zachęcam do dzielenia się tym co stąd wynosisz Pozdrawiam serdecznie i życzę aby Bóg dał Wam wiele łask i nowe nadzieje na lepszy rok.

No i właśnie jak pościć... czy w środy i piątki czy całe 40 dni. Od czego zacząć?

"Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam: już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i umyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie" (Mt 6, 16-18)

"Otóż pościcie wśród waśni i sporów, i wśród bicia niegodziwą pięścią. Nie pośćcie tak, jak dziś czynicie, żeby się rozlegał zgiełk wasz na wysokości. Czyż to jest post, jaki Ja uznaję, dzień, w którym się człowiek umartwia? Czy zwieszanie głowy jak sitowie i użycie woru z popiołem za posłanie - czyż to nazwiesz postem i dniem miłym Panu? Czyż nie jest raczej ten post, który wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać; dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pańska iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On [rzeknie]: Oto jestem! Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem. Pan cię zawsze prowadzić będzie, nasyci duszę twoją na pustkowiach. Odmłodzi twoje kości, tak że będziesz jak zroszony ogród i jak źródło wody, co się nie wyczerpie" (Iz 58, 4-11).

"Wyrocznia Pana: Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem, przez post i płacz, i lament". Rozdzierajcie jednak serca wasze, a nie szaty! Nawróćcie się do Pana Boga waszego! On bowiem jest łaskawy, miłosierny, nieskory do gniewu i wielki w łaskawości, a lituje się na widok niedoli. Kto wie? Może znów pożałuje i pozostawi po sobie błogosławieństwo [plonów] na ofiarę z pokarmów i ofiarę płynną dla Pana Boga waszego. Na Syjonie dmijcie w róg, zarządźcie święty post, ogłoście uroczyste zgromadzenie. Zbierzcie lud, zwołajcie świętą społeczność, zgromadźcie starców, zbierzcie dzieci, i ssących piersi! Niech wyjdzie oblubieniec ze swojej komnaty a oblubienica ze swego pokoju! Między przedsionkiem a ołtarzem niechaj płaczą kapłani, słudzy Pańscy! Niech mówią: "Przepuść, Panie, ludowi Twojemu i nie daj dziedzictwa swego na pohańbienie, aby poganie nie zapanowali nad nami. Czemuż mówić mają między narodami: Gdzież jest ich Bóg?" I Pan zapalił się zazdrosną miłością ku swojej ziemi, i zmiłował się nad swoim ludem" (Jl 2, 12-18)

O poście podobającym się Bogu:

"Tak mówi Pan: Krzycz na całe gardło, nie przestawaj! Podnoś głos twój jak trąba! Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa i domowi Jakuba jego grzechy! Szukają Mnie dzień za dniem, pragną poznać moje drogi, jak naród, który kocha sprawiedliwość i nie opuszcza Prawa swojego Boga. Proszą mnie o sprawiedliwe prawa, pragną bliskości Boga: "Czemu pościliśmy, a Ty nie wejrzałeś? Umartwialiśmy siebie, a Tyś tego nie uznał?" Otóż w dzień waszego postu wy znajdujecie sobie zajęcie i uciskacie wszystkich waszych robotników. Otóż pościcie wśród waśni i sporów, i wśród bicia niegodziwą pięścią. Nie pośćcie tak, jak dziś czynicie, żeby się rozlegał zgiełk wasz na wysokości.
Czyż to jest post, jaki Ja uznaję, dzień, w którym się człowiek umartwia? Czy zwieszanie głowy jak sitowie i użycie woru z popiołem za posłanie - czyż to nazwiesz postem i dniem miłym Panu? Czyż nie jest raczej ten post, który wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać; dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pańska iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On rzeknie: "Oto jestem!" Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem. Pan cię zawsze prowadzić będzie, nasyci duszę twoją na pustkowiach. Odmłodzi twoje kości, tak że będziesz jak zroszony ogród i jak źródło wody, co się nie wyczerpie. Twoi ludzie zabudują prastare zwaliska, wzniesiesz budowle z odwiecznych fundamentów. I będą cię nazywać naprawcą wyłomów, odnowicielem rumowisk - na zamieszkanie" (Iz 58, 1-12)

"Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie. Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie. /.../ Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.
Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam: już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i umyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie" (Mt 6, 1-6.16-18)
Pozdrawiam           janusz f.

No i właśnie jak pościć... czy w środy i piątki czy całe 40 dni. Od czego zacząć? Wiem wiem... modlitwa... próbuje ...skupić się na tym wszystkim.

Bogas - myślę, że post to nie jest kwestia "ile i jak?", ale "dlaczego?". Innymi słowy nie powinniśmy się skupiać na samej formule, ale na intencji - jeśli post jest podejmowany jako wyrzeczenie (czegokolwiek) z miłości do drugiej osoby, a przede wszystkim do samego Boga, sam będziesz wiedział w danym momencie, z czego i kiedy zrezygnować.

To Duch Święty daje światło, co powinniśmy sobie odmówić, aby wejść w głębszy wymiar miłości. Post to rezygnacja z RZECZY, aby lepiej dostrzegać OSOBY, to przygaszenie ZMYSŁÓW, by tym samym ożywić SERCE.

Tak, ale post jest utożsamiany z powstrzymaniem się od jedzenia mięsa. Dziś na przykład ser,ryby są dużo droższe niż nie jedna wędlina. Jak do tego podejść. Czy grzechem jest jedzenie mięsa w trakcie postu ? W piątek pościmy bo Jezus umarł na krzyżu ale czy niezbędnym jest żeby miało to wymiar niejedzenia mięsa czy po postu powstrzymanie się od jedzenia tego czego lubimy i wydawania pieniędzy na "widzi mi się"?
Warto też zapytać czy osoby które stać właśnie na najtańszą marketową "uzdatniana" wędlinę nie poszczą bo jedzą mięso? Jak na to spojrzeć ?
Czy jestem gotowy, tego nie wiem ale chce spróbować 

Tak, ale post jest utożsamiany z powstrzymaniem się od jedzenia mięsa.
Czy jestem gotowy, tego nie wiem ale chce spróbować 

Nie jesteś gotowy, ale kiedyś ten pierwszy raz musi być.  Pierwszy post był typową głodówką i przestałem, bo czułem, że wziąłem się za coś, o czym z początku nie miałem zielonego pojęcia. Strata czasu.

Aż któregoś dnia Pan mi kilka razy kładł na sercu, abym zaczął pościć. Kiedy czytałem wersety i natknąłem się na tematykę postu, poczułem wyrażnie, jak one żywo do mnie przemówiły w sercu. Potem przez pewną osobę przemówił, że mam pościć. Poczytałem trochę o poście, porozmawiałem z doświadczonymi osobami.

Piszesz, że post jest utożsamiany z powstrzymywaniem się od jedzenia mięsa. Szczerze mówiąc, kiedy poznałem sedno postu duchowego, do tej pory nie mogę zrozumieć, jaką rolę według kościoła odgrywa w tym wszystkim jedzenie (pomińmy w tym momencie mięso). Przecież jedzenie karmi ciało, więc nie ma całkowicie urwanego kontaktu z cielesnością. Tego nie mogę pojąć. Nawet w Słowie Jezus nie jadł, a tu taki babol w nauczaniu.

Post duchowy w prawdziwym znaczeniu, to zostawienie ciała, zostawienie jego pragnień, oczyszczenie umysłu z cielesnych śmieci. Pozostanie umysł czysty, pełen Słowa, modlitwy, w pełni skupiony i spragniony Bożej obecności. Rozmowa z Bogiem jest przez serce. Serce jest bardzo, bardzo gorące, ma się wrażenie, że te gorąco wypełnia pół pokoju. Tego się nie da opisać słowami.

Post 40 dniowy, tego jeszcze nie przerabiałem. Jednak ten post jestem pewien, że Pan sam da znać, kiedy można, powie, jak sie przygotować i sam przygotowuje nas i daje siłę. W ogóle uważam, że Bóg daje znać, że należy pościć, kiedy nasza dusza tego potrzebuje, albo ktoś inny, a my mamy pościć w jego intencji.

Po jakimś czasie post staje się nieodłącznym elementem na drodze duchowej. Akurat zaniedbałem to z powodu ostatnio bardzo krętej drogi. Za kilka dni powrócę do tego, kiedy nabiorę sił po przeziębieniu.

Jednak polecam, to naprawdę wspaniałe narzędzie do rozwoju duchowego. Bardzo ważne jest w poście nastawienie, cel, potrzeba. Nie ma telewizji, nie ma komputera, nie ma nic cielesnego. Dosłownie jesteśmy sam na sam z Bogiem. Cały ten czas podczas postu poświęcony jest w wielkim skupieniu Bogu, modlitwa i uwielbianie. Często Bóg kładzie wstawiennikom na sercu, aby w poście wstawiali się za kimś.

Kiedyś siebie nazywałem wierzącym. Teraz każdy jest wierzący. Jeden wierzy w Boga, drugi we władzę, trzeci w siłę pieniądza, czwarty w diabła itd.

Obecnie jestem Chrześcijaninem. A raczej staję się nim. Chrześcijanin znaczy człowiek Chrystusowy. Z jego mentalnością, myśleniem, naśladowca Jezusa.

Bogas, na początku również poszukiwałem, podpytywałem u ludzi. Jednak naszedł taki moment, że musiałem dalej już samemu szukać. Krótko trwało szukanie u ludzi, dali mi pewne wytyczne odnośnie podstaw, ale i tak nie rozumiałem do końca. Dopiero, jak Bóg mi zaczął kłaść na sercu poprzez moją praktykę, dopiero wtedy następowało u mnie faktyczne zrozumienie. I automatycznie przypominało mi się, co mi mówili o tym kiedyś ludzie.