Święto Trzech Króli, a dokładniej Święto Ofiarowania Pańskiego - dzień ten wnosi ze sobą nie tylko przedłużenie świętowania okresu Bożego Narodzenia. Wschodnia tradycja głosiła tzw. EPIFANIĘ (gr. επιφάνεια = epifaneia) jako trzecie z najważniejszych świąt chrześcijańskich. Od III wieku dzień ten wytyczał początek kalendarza liturgicznego, a nawet wśród niektórych gmin był obchodzony jako Boże Narodzenie (u Ormian tak jest do dzisiaj). Pół wieku temu (w 1960 r.) święto to zostało zniesione przez komunistów i dopiero w tym roku przywrócone.
      Warto zatrzymać się nad symboliką trzech mędrców (zwyczajowo określanych królami). Szczególnie mocnym przesłaniem jest otwarcie Chrystusa na świat pozażydowski, czyli na niewierzących, któych przedstawiają mędrcy ze Wschodu. Niosą oni trzy, równie wymowne dary: ZŁOTO - dar obfitości materialnej, życzenie pomyślności w życiu doczesnym, a jednocześnie atrybut władzy. MIRRĘ  - dar troski o ciało; żywica balsamowca miała znaczenie lecznicze, ale używano ją też do namaszczenia zwłok - jako gest szacunku dla ciała. KADZIDŁO - dar troski o duszę, pragnienie duchowego wzrostu dla drugiego człowieka, a jednocześnie uwielbienia dla samego Boga.
      Dawniej w tym dniu poświęcano kadzidło, którym była żywica z jałowca, a następnie okadzano nim domy, co symbolicznie polecało je Bogu przed chorobami i nieszczęściami. Od XVIII wieku w kościołach katolickich święci się również kredę, by nakreślić nią trzy litery na drzwiach: CMB - Christus Mansionem Benedictat (Niech Chrystus błogosławi temu domowi), przez Augustyna skrót ten jest adekwatniej do niniejszego święta tłumaczony: Christus Multorum Benefactor (Chrystus dobroczyńcą wielu). Później zwyczajowo przyjęło się te litery odnosić do trzech imion, stąd ich modyfikacja do KMB: Kacper, Melchior, Baltazar.

W drodze do Chrystusa Bóg daje nam rózne wskazówki i znaki, które pokazują właściwy kierunek. Nasze reakcje mogą być różne.My byliśmy znakiem dla innych ... Trzej magowie znali sie na gwiazdach , podązali za gwiazdą ufając ,że doprowadzi ich do celu. Im się udało. My w tym poszukiwaniu tez nie jesteśmy sami, i mnie udało sie odnaleźć Nowonarodzonego.

Wyobrażam sobie, Kasiu, jak silne musiało to być przeżycie - nie tylko dla Was, ale i dla tych wszystkich gapiów, którzy często nie mieli pojęcia o znaczeniu symboliki tego święta. Twój post wprawił mnie w głębsze zastanowienie nad publiczną formą wypowiedzi. Najczęściej ogniskujemy się na samym słowie, sprowadzając do niego nawet to Słowo pisane z dużej litery. Rozumiemy więc istotę głoszenia Ewangelii tylko przez pryzmat webalny. Tymczasem człowiek to istota, która jest w stanie chłonąć Prawdę całym sobą. Stąd tak ważna jest rola obrazu i wszelkich form teatru.

To właśnie w dramaturgii odsłania się prawda o człowieku w sposób pozawerbalny. Oglądamy sztukę Szekspira i wyławiamy z niej to, co jawi się WTÓRNIE jako przesłanie skomplikowanej dramaturgii. Podobnie nasze życie dostarcza nam możliwości na dotknięcie Prawdy bez pośrednictwa słów. Trzeba tylko wyciszenia i głębszego zrozumienia, co Bóg chce nam przez daną sytuację przekazać. Dlatego uważam, że Wasze przedstawienie może spełniać ogromną rolę - przekraczającą zwykłą płaszczyznę ludowej tradycji. Dziękuję Ci za to świadectwo!