Maj jest miesiącem, który przez katolików w szczególny sposób związany jest z duchowością maryjną, czyli podążaniem do Boga śladami Maryi. Zdaję sobie sprawę, jak wiele błędów (popełnianych przez katolików) i oskarżeń (kierowanych przez niekatolików) narosło wokół tzw. "kultu maryjnego". W celu odkłamania niektórych mitów warto więc przypomnieć prawdziwe nauczanie Kościoła Rzymsko-Katolickiego:

1) Maryja nie jest Matką Boską. Takie określenie błędnie sugeruje przypisywanie boskich atrybutów Maryi, których jako człowiek posiadać nie może. Jest m.in. Matką Bożą, Bożą Rodzicielką, Bogarodzicą, Matką Boga-Człowieka. Tytuły te wyrastają z faktu, że Maryja jest matką Syna Bożego, odwiecznego i równego w bóstwie Ojcu, który w określonym momencie historii stał się człowiekiem.

2) Maryja nie wniebowstąpiła, lecz została wniebowzięta;

3) Maryja nie została poczęta w sposób dziewiczy, tylko w sposób niepokalany, czyli została zachowana od grzechu pierworodnego mocą przewidzianych zasług Chrystusa;

4) Maryja jako miłosierna Matka nie może być przeciwstawiana surowej i karzącej sprawiedliwości Boga Ojca (błąd polegający na negowaniu Bożego miłosierdzia);

5) Maryja nie oferuje „konkurencyjnego i skuteczniejszego” pośrednictwa niż jedyne zbawcze pośrednictwo Chrystusa;

6) Maryja nie jest wcieleniem Ducha Świętego, ale Jego żywą świątynią, wiernym narzędziem, witrażem oraz osobowym znakiem;

7) Maryja nie prowadzi do niezdrowej fascynacji i poszukiwania sensacyjnych elementów w objawieniach prywatnych;

8.) Maryja nie pragnie mariolatrii, czyli fałszywego kultu polegającego na stawianiu Jej ponad Chrystusem i/lub Trójcą Świętą.

Całość artykułu można przeczytać tutaj: http://prasa.wiara.pl/doc/857466.Oto-ja-cora-Syjonu

Jedyną drogą jest Jezus nie wnikając w szczegóły i nie komplikując dialogu. Jedyną mocą na wejście na drogę Pańską jest moc Ducha Św.  aktywowana przez wiarę daną nam od Boga, nie ślepą, zwodniczą wytworzoną przez człowieka.

Kiedyś byłem zafascynowany Marią i Faustyną Kowalską. Obecnie mam w sercu jedno pragnienie, do Jezusa. Tylko dzięki Duchowi Św. mogłem wejść na drogę Bożą, gdzie są Pana myśli, pragnienia i wola.

Jeśli chcemy mieć pewność, czy chodzimy z Bogiem, nic prostszego. Sprawdzajmy siebie, czy chodzimy swoją drogą, czy Bożą. Czy w nas są nasze myśli, czy Boże. Czy mamy tylko jedno pragnienie do Jezusa, czy dwa? Jeśli mamy (aż) dwa (lub więcej), jesteśmy rozdwojeni duchem, lub zniewoleni.

Sprawdzajmy, czy mamy w pełni uświęcone serce, oczy, uszy, siebie całego (pierwsze przykazanie). Czy jest w nas pożądliwość, zniecierpliwienie, gniew, zniechęcenie czy pokora, bojaźń przed Panem, miłość, dobroć, pokój. Czy mamy nienawiść do grzechu (całkowite odwrócenie się od zła), czy świat nadal nas pociąga?

Zostawmy na chwilę dyskucje, po której stronie jest racja. One będą w nieskończoność się toczyć. Sprawdzmy siebie samego, czy widzimy owoce zmiany naszej, czy chodzimy w mocy Ducha, czy w ciele? Czy Pan nas niesie na rękach, czy my sami siebie nosimy w znoju i trudzie? Czy jesteśmy zaangażowani do budowania Królestwa u innych (chorych, nie znających Jezusa) ludzi, czy myślimy tylko o sobie i naszych rodzinach?

Zatrzymajmy się na chwilę, zbadajmy siebie i spytajmy się, czy chodzimy z Bogiem prawdziwie. Czy mamy gorące, zarzące się serce przez cały dzień, czy jesteśmy czujni i trwamy w Panu, czy może z trudem wołamy do Pana i upadamy non stop?

 Wielu ludzi ma swoje myśli, zamiast zostawić starego człowieka i pozwolić Duchowi na całkowitą odnowę nas w nowego, gdzie są tylko Boże drogi, myśli i pragnienia, gdzie w takim sercu króluje Jezus i On prowadzi.


Człowiek przemieniony nie bierze udziału w tego typu dyskucjach, to strata czasu. Bóg o tym wie i w Słowie mówi wyraźnie ustami Pawła, abyśmy nie brali udziału w sporach, bo tylko owoce niedobrego z tego wyjdą. Czyż nie lepiej ten czas poświęcić na słuchanie głosu Pana?  Czyż nie lepiej modlić się i wstawiać o poznanie dla siebie i innych? Kto wie lepiej, my, czy Bóg? Pokora wskazuje do Boga.

 Nauczyłem się ufać Bogu i wołać do Niego pełną mocą. On mi odpowiada i prowadzi. Sam Jezus mówi, że jest Drogą i Prawdą. Bóg chce do nas mówić, On jest żywy, niestety to my poprzez niewiarę, poprzez niewłaściwie pragnienia do świata ograniczamy Jego obecność w naszym sercu.

Ten, kto modli się szczerym sercem i prosi o poznanie, prowadzenie i przemianę, dostanie ją. Do tego potrzeba tylko Jezusa, wiary i mocy Ducha Św. Nic więcej.

 Dopóki nie wprowadził mnie na swoją drogę, siedziałem na forum z pragnieniem rozmowy z Wami. Kiedy weszłem na drogę Pańską, te pragnienie zostało usunięte i zamienione na słuchanie Pana. A On mnie posyła do ludzi w realu. On chce, żebym pozwolił Mu walczyć z ciemnością, która zniewala innych. On chce ratować tych, co nie poznali Jezusa. To Pan chce nami się posługiwać. Ten, kto sobą sam kieruje i modli się do Pana, nie należy do Jezusa, choćby i całe życie chodził do kościoła. Bo zabrakło POSŁUSZEŃSTWA.


Można się modlić, śpiewać Panu i nie chodzić z Nim. Pytanie, czy przestrzegamy pierwszego przykazania z całego serca, z całej siły i z całej myśli.

Kto rozumny, niechaj się zastanowi nad sobą, kto nierozumny, niech dalej jest tułaczem na ziemi. Potrzebujemy tylko Jezusa, wiary, mocy Ducha Św, szczerego serca, autentycznego pragnienia do Pana i modlitwy.

Jeśli chodzi o modlitwę, to módlmy się o moc modlitwy, która się podoba Bogu. O moc zdolną poruszyć niebo. Na drodze Pańskiej Duch Św. czyni niesamowite rzeczy. Modlitwa- relacja przez cały dzień, nie rano i wieczorem. W wolnej chwili po modlitwie wyciszyć się i oczekiwać głosu Pana.

Wcześniej traciłem bardzo dużo czasu, zamiast uczyć się słuchać głosu Boga. On tak wiele błogosławieństw ma dla nas wszystkich, chce wielu uzdrowić, uwolnić od zniewoleń/ grzechu. Byłem nierozumnym człowiekiem. Wszedłem na drogę Pańską, a Duch Św. zaczął pracować natychmiast na wszystkich płaszczyznach mojego życia.

Od kiedy zacząłem się modlić o to, aby uczył mnie chodzić jego drogami, modlę się o to cały czas po 100 - 150 razy dziennie, wprowadza mnie na swoją drogę, gdzie panuje definitywnie Duch Św.

Wołajmy do Pana, prośmy go o wszystko, co się Bogu podoba, a dostaniemy to. Czyli jedność z Nim i bycie każdego dnia na Pańskiej drodze. Szukajmy wpierw Bożego Królestwa, a wszystko pozostałe będzie nam dodane.

Sebastianie,prawdą jest,że Maryja była i jest najbliżej Ducha Świętego i Jezusa Chrystusa.Warto osobiście pochylic się nad ta prawdą i zaprosic Ją serca jako swoją duchową matkę.                       Pozdrawiam Cię i zapraszam do http://www.barnaba.alleluja.pl/nowina.php?numer=27594        janusz f.

Sebastianie, pięknie to wypowiedziałeś, w miłości i trosce o bliźnich. Aż chce się na te słowa powiedzieć AMEN!

a czytając te słowa rozradował się też duch mój w Panu - Zbawicielu moim

CHWAŁA NIECH PŁYNIE NAJWYŻSZEMU PANU - JEDYNEMU ZBAWCY JEZUSOWI CHRYSTUSOWI!!!  AMEN!!! AMEN!!

Nie widzę w Biblii, żeby Maria głosiła Słowo.

Sebastianie,Słowo to Jezus Chrystus.Głosić Słowo to dawać Chrystusa,niejako rodzić go dla innych.Biblijna Maria całą Sobą,całym Swoim życiem głosi Słowo Boże/Swojego Syna/każdemu człowiekowi aż po dzień dzisiejszy.

Po nawróceniu do Jezusa bodajże dwa dni chyba później zstąpił na mnie Duch Św., kiedy otworzyłem serce i zapragnąłem go. I nie potrzebowałem do tego Marii. Znam mnóstwo osób, które bez wstawiennictwa Marii dostąpili ochrzczenia w Duchu.

Sebastianie,tu chodzi o postawę/pokorę/jaką miała w chwili zwiastowania Maryja.Zadziwiająca jest niewidzialność Maryi w Twojej duchowości.Być może jest to owoc Jej pokory.Ja osobiście wolę na spotkanie z Duchem Świętym iść prowadzony przez Mamę/Maryję/,która wie lepiej o co chodzi.Nigdy nie pomyślałbym,że obecność Maryi w moim sercu jest grzechem.Nie wiem skąd to wziąłeś?

Nie popełnię tego grzechu. Jak można Boga zrównywać z człowiekiem. Czy KRK zastanowił się w ogóle nad tym?

Sebastianie,Bóg w Jezusie Chrystusie sam nie tylko zrównał/stał/ się z człowiekiem ale poszedł jeszcze niżej,szedł na poziom barana,którego możesz złożyć w ofierze na ołtarzu własnej historii/życia/.

Wiele osób to ma, i to jest całkiem normalne. A ten tekst jest jakby oddawaniem czci i chwały Marii. A przecież mam to samo, co ona. Prawie każdego dnia. Więc z tego wniosek, że też powinniście i mnie wynieść na piedestał. I innych również.

Sebastianie,tylko Maryja w intymnym/osobistym/ stosunku z Duchem Świętym wydała na świat Boga w Jezusie Chrystusie.My możemy w tym uczestniczyć poprzez wiarę i wewnętrzną metanoję.Nie masz tego samego co Ona?Najpierw musisz mieć Jej serce,ugościć Ją w swoim sercu.To jest pierwszy krok na właściwej drodze.Odwagi człowieku.                              janusz f.                     

W Starym Testamencie Abraham, Mojżesz, Eliasz, Enoch chodzili z Bogiem bez wstawiennictwa Marii. Pan mi pokazuje, że mogę być jak ci mężowie. I pokazuje mi, jak do tego dojść.

Nigdy się nie zastanowiłeś Januszu nad tym, że Maria w dzień piędziesiątnicy potrzebowała ochrzczenia w Duchu, aby być dalej prowadzona? Potrzebowała Ducha, gdyż Nauczyciel wrócił na swój tron. Była tylko człowiekiem bez mocy, słaba, jak my. Potrzebowała Przewodnika i Pocieszyciela.

 Nie potrzebuję jej serca Januszu. Nikt jej nie potrzebuje, bo ona nie żyje. Poza tym, jak można mieć serce od człowieka?  Tylko Bóg jest władny dać nam nowe serce. Żywe serce. To oczywiste, że bez pokory nie możemy stanąć przed Bożym tronem. Pokora to zostawienie siebie, oddanie siebie Bogu.

Odnośnie tego wersetu, który podałeś:

Jana 19,26-27 A gdy Jezus ujrzał matkę i UCZNIA, którego MIŁOWAŁ, stojącego przy niej, rzekł do matki: Niewiasto, oto syn Twój! Potem rzekł do UCZNIA: Oto matka twoja! I od OWEJ GODZINY (od tego momentu) wziął ją ów UCZEŃ do siebie.

Modliłem się o poznanie tego wersetu. Przeczytałem i podkreślłem dużymi literami. Tu rozgrywa się dialog pomiędzy Jezusem, Synem, który ma odejść za chwilę do nieba, pomiędzy Marią, matką Jezusa jako naczynie do urodzenia Syna człowieczego i pomiędzy uczniem, którego Jezus nie bez powodu miłował. Jezus nie byłby Bogiem porządku i miłości, gdyby miał zostawić kobietę samą bez utrzymania i z poczuciem nazwijmy to - utraty syna. Dlatego na swoje miejsce dał ucznia, którego obdarzył miłością.

Relacja z Bogiem polega na tym, że jak otwieramy serce na Boga, to On wlewa swoją miłość do nas i poprzez nasze serce jego miłość zamienia się w uwielbienie do Boga i w miłosć do ludzi. My nie jesteśmy w stanie sami kochać i Boga i ludzi.

Dlatego w Słowie jest podkreślone, że Jezus miłował tego ucznia, dzięki temu ów uczeń będzie dbał o nią i chronił Marię. Bardzo mi się to podoba, jak Pan potrafi dbać o wszystkich nawet wtedy, kiedy miał powrócić na tron. Boży porządek. Jest też odnośnik do innego wersetu, jak ucznia swego miłował.

Jana 13,23 A jeden z jego uczniów, którego Jezus miłował, siedział przy stole przytulony do Jezusa

Tak działa miłość Boża. Był przytulony do Nauczyciela.  O to Bogu chodziło, aby Maria miała syna na miejsce Jezusa. Jezus wiedział, że wróci do nieba, Maria prawdopodobnie też wiedziała, ufała do końca. Ona prawdopodobnie wiedziała, że nie będzie sama.
 
Januszu, pokaż mi, czy w poniższych wersetach Jezus mówi to samo, co Ty  na forum. Mówisz, że Słowo jest Jezusem. Tak, to prawda. Więc kogo słuchasz, Jezusa, czy swoich nauczycieli w KRK?

Jana 14,1 Niechaj się nie trwoży serce wasze, wierzcie w Boga i we mnie wierzcie!

Jana 14, 11 Wierzcie mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie(...)

Jana 15, 1 Ja jestem PRAWDZIWYM krzewem winnym, a Ojciec mój jest winogrodnikiem.

Jana 15,4 Trwajcie we Mnie, a Ja w was(...)

Janan 15,5 Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu, bo beze mnie nic uczynić nie możecie.

Wskaż mi proszę, gdzie tu jest mowa o wstawiennictwie, o pośrednictwie Marii. Wiesz, że wiara jest ze słuchania Słowa. Słuchanie w praktyce, to akceptacja Prawdy i posłuszeństwo. Słowo w nas wkłada Bóg. Wkłada siebie. Tym jest żywe Słowo, nowe serce.  Jezus nigdzie nie mówi o Marii, a cały czas podkreśla siebie. Mówi.. ja jestem prawda i żywot.

Kolejne wersety odnośnie Ducha Św.

Jana 14,26 Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w IMIENIU MOIM, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co powiedziałem.

Jana 15, 26 Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego JA wam POŚLĘ OD OJCA, Duch Prawdy,, który od Ojca wychodzi, złoży świadectwo o mnie.

Czy Słowo wspomina o tym, że ludzie potrzebują namaszczenia Duchem za pośrednictwem Marii? To nawiązuję do wczorajszego Twojego tekstu.

Powrócę jeszcze do wczorajszego tematu.  

Jak św. Jan nie jesteśmy rodzonymi braćmi Jezusa, ale - razem z nim - możemy stać się nimi, przyjmując do siebie Maryję.

Dzieje Ap. 1,14 Ci wszyscy trwali jednomyślnie w modlitwie wraz z niewiastami i z Marią, matką Jezusa i z braćmi jego.

Jana 20,17 (...)ale idź do braci moich i powiedz im: wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego, do Boga mego i Boga waszego.

Czemu tekst, który podałeś, nie jest zgodny ze Słowem danym od Boga? Dlaczego w Słowie nie ma...(...)i z braćmi Jego (Jezusa) i synami Marii? Albo - idź do braci moich i do matki mojej? Jeśli KRK tak podkreśla wagę Marii, to czemu Słowo tego nie podkreśla za każdym razem? Zobacz, jak wiele Słowo mówi o Jezusie, a o Marii nic prawie. Ale z tych kilku wersetów KRK zrobił bardzo znaczące wersety.

Bóg jest nieskończenie mądry i jest Bogiem porządku. Nie wprowadziłby chaosu w Biblii. To człowiek chodzi własnymi ścieżkami, zamiast w prosty sposób zaakceptować Słowo.


Maria była takim samym człowiekiem jak ja i Ty. Była błogosławiona przez Boga i ci, co obecnie chodzą z Nim prawdziwie, też są błogosławieni. Chwała się należy tylko Bogu i nikt nie przychodzi do Boga, jak tylko poprzez Jezusa.

Jana 5, 23Aby wszyscy czcili Syna, jak czcą Ojca. Kto nie czci Syna, ten nie czci Ojca, który go posłał.

Jana 14,6 Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie.

Jezus mówi o sobie, nic nie wspomina o Marii. Zastanawiające jest to, skąd macie wiarę w Marię, skoro wiara jest ze słuchania Słowa, które akurat mówi tylko o Jezusie. Wiara ze słuchania Słowa jest dana od Boga. Wiara ze słuchania czegoś, co nie ma potwierdzenia w Słowie, jest wiarą ludzką, wytworem własnego rozumu.


Przed wysłaniem mojego tekstu napisałeś kolejny, przeczytałem bardzo pobieźnie i natrafiłem na dwa fragmenty.

Trudno jest mi zrozumieć, że ludzie którzy od dziecka powtarzali te biblijne słowa: "Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego Jezus", dochodzą w swoim życiu do tego, że wypowiadanie tych słów uważają za odbieranie czci Bogu.

Jestem raczej zdziwiony Twoimi słowami. Przecież Maria od dawna nie żyje, więc komu chcesz oddawać cześć? Umarłemu człowiekowi? Tak, od dziecka modliłem się tak do niej. Tak swego czasu nauczyli mnie ludzie. Ale nie Duch Św. Dopiero, jak po nawróceniu zstąpił na mnie Duch, On mnie wprowadził na właściwą drogę.

    

Czy może być inne wytłumaczenie tej niechęci do Maryi, niż to, co wynika ze słów Księgi Rodzaju: "Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę..." (Rdz 3,15). Być może jest inne wytłumaczenie, ale mnie taka postawa kojarzy się z tym tekstem.

Dokładnie. Tobie się kojarzy. A Duch Św. i słuchanie go?

Duch Św. jest realny, żywy i go słychać. Nie wciskaj mi kitu Januszu, że potrzebuję Marii. Nawet rzetelnie i gruntownie nie byłbyś w stanie Słowem potwierdzić, nigdy nie będziesz w stanie. Wybacz moją szczerosć, ale nie mam sił być w tym nieszczery i udawać, że nic nie widzę.

Cały czas piszesz o Marii podsuwając słowa innych ludzi, inne książki. Pokaż Słowem od Boga.

Sebastianie,jakże to jest u Ciebie z Twoim nowo narodzonym duchem/sercem/.Chodzi mi o nowego Sebastiana.Wiemy wszyscy,że stary człowiek musi umrzec by mógł narodzic się nowy.Sebastianie,jak uważasz;co dzieje się po śmierci z tym co jest w nas z Chrystusa?                Pozdrawiam w pośpiechu              janusz f.

Wczoraj przed snem pytałem się Pana, czy nie zrobiłem błędu w wykładzie na temat Marii. Doskonale wiem, co mnie czeka, jeśli będę głosił fałszywą prawdę. I przemówił do mnie poprzez Słowo jednym wyrazem i za chwilę zrozumiałem, co miałem zrozumieć. A te Słowo to niewiasta.

Jana 19, 26 A gdy Jezus ujrzał matkę i ucznia, którego miłował, stojącego przy niej, rzekł do matki: NIEWIASTO, oto syn twój!

Wiem, że ten werset budzi wiele nieporozumień. Nie wiem, czy to KRK, czy poszczególni katolicy mówią, że Jezus zawierza ludzi Marii. Domyślam się, że z takiej interpretacji zrodziła się myśl, że Maria jest matką boską. Szkoda, że nikt tego nie potrafi potwierdzić w Słowie. Zostawmy to jednak.

Chcę wskazać na pewien aspekt, na który przed snem zwrócił mi Duch Św. Bardzo dobitnie wcisnął mi jedno słowo - niewiasto.

Jezus zwraca się do swojej matki bezosobowo. Nie mówi mamo, matko, lecz w innej osobie. Jakby do obcej kobiety, choć w rzeczywistości ona nie była obca, bo cały czas była matką Jezusa, taką "biologiczną".

W tym wszystkim chodzi o to, że Jezus przekazuje ważną informację, abyśmy NIE STRACILI  Z OCZU SEDNA PRAWDY. Ze zbawienie dokonało się w Nim, przez przelanie Jego krwi. Bóg doskonale wiedział, że ten werset będzie różnie interpretowany, co dziś obecnie właśnie widzimy w realu i tu na forum.

Właśnie, będzie różnie interpretowany, a wystarczy nauczyć się słuchać Ducha Św., a On jest chętny do wprowadzenia w Prawdę każdego człowieka. Bo Pan chce, aby każdy znalazł w Nim wolność. Aby każdy dostąpił zbawienia.

Wyjaśnił mi również wersety mówiące o tym, gdzie Maria zawołała, że wszystkie narody zwać ją będą błogosławioną. Ludzie tu równieź dopatrzyli się boskości u kobiety, zamieniając człowieka w kogoś więcej. Kolejny sporny punkt.

Prawdą jest, że zwać ją będą błogosławioną. Nawet ja zielonoświątkowiec to potwierdzam   Bo była błogosławiona przez Boga, okazał jej wiele łask wybierając akurat ją z wielu niewiast do urodzenia Jezusa. To piękna i wspaniała łaska. To miała Maria na myśli, że Pan jej obficie błogosławił, użył jej i na tym koniec. A że ludzie dopatrują się tu czegos więcej, odsuwając na bok pełną Prawdę, że zbawienie dokonało się tylko i wyłącznie przez przelanie krwi Jezusa, ofiarę kogoś, kto był bez grzechu. Jest tu niebezpieczeństwo odebrania chwały Jezusowi.

Mam w sercu Ducha pokoju w tym temacie. Wcześniej miałem wątpliwości, niejasności, niepewność i nic tak naprawdę nie wiedziałem, co mam o tym wszystkim myśleć. Chciałem zrozumieć Katolików, ale nie było to łatwe. Dopiero, jak Janusz dał tekst innego autora, a tam aż raziło mi w oczy błędami, pobiegłem szybciutko do Pana w modlitwie, aby mnie poprowadził.

I dziękuję Bogu za mądrość i poznanie, jakie mi wlał. Teraz odnośnie tematu Marii moje serce jest wolne i spokojne. A najpiękniejsze jest to, że do niej nie mam już żadnych uprzedzeń. Była wspaniałą kobietą. I chwała Bogu za to, co uczynił poprzez nią!

Kochani, uczmy się słuchać Ducha, On nas poprowadzi we wszystkim. Bóg szuka ludzi rozumnych, którzy trzymają się Prawdy od Niego. W każdym kościele są różni ludzie różnego ducha. Ale na szczęście Jezus jest zawsze ten sam.