Adaś, zacznę może od końca, czyli Twojego PS.-u. Nie ukrywam, że to mnie trochę zachęciło do refleksji. Wyciągnąłem takie wnioski: a) dla mnie jest dobre ujęcie to w pewną "-logię", bo dzięki temu lepiej można ją zrozumieć i tak ułożyć sobie wszystko w główce, by było logiczne. b) Na okładce podręcznika do dogmatyki od "Więzi" jest zapisany sen św. Augustyna. Oto na brzegu morza zobaczył dziecko, które starało się za pomocą muszelki przelać wody morza do dołka wykopanego w piasku. Morzem jest niezgłębione misterium Boga, muszelką teologia. Niewiele, nieskończenie mało jesteśmy w stanie pojąć z Bożej tajemnicy. Jeżeli będziemy to mieli na uwadze, to nie widzę nic niewłaściwego w ujęciu Boga w jakąś "-logię".

A teraz Barth; co do tych postulatów, mam takie przemyślenia:
1) do zbawienia konieczna jest łaska Boża. Czy człowiek został do czegoś predystynowany? Nie uważam tak. Albo w swojej wolności szuka sposobu, by współpracować z tą łaską, albo ją świadomie i dobrowolnie odrzuca.
2) Biblia nie jest zapisem wszystkiego co Bóg powiedział (nie wszystkie słowa Jezusa zostały tu umieszczone; zaglądnij w ostatnie zdanie w ostatniej Ewangelii). Biblia zawiera wystarczająco dużo informacji, z których można się dowiedzieć "(...) co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?" (Mk 10, 17b)
3) Tutaj się zgadzam - nasze serce, nasza postawa jest ważniejsza, ceremoniał i zdobnictwo są na drugim planie, chociaż... tu mi się przypomina fragment "Gromadźcie sobie skarby w niebie" (Mt 6, 20). Skoro jest opcja, by zdobyć więcej skarbów, to czemuż by nie skorzystać?
4) Oczywiście. Wiara zawsze będzie próbowała objąć to, co rozum nigdy nie uchwyci. I tu mi przychodzi na myśl pierwsze zdanie z "Fides et ratio" Jana Pawła II: "Wiara i rozum są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy".

Mam nadzieję, że conieco się rzuciło światła na ten temat...

Wiesz, myślę, że tomaszowe dowody na istnienie Boga mają już wartość jedynie historyczną (przynajmniej dla mnie). No bo jak za pomocą rozumu objąć to, co wykracza ponad rozum (Bóg jest "metarozumowy")? Nasuwa mi się na myśl pojęcie "uchwycenie Nieuchwytnego".

Znalazłem też jedną katechezę Jana Pawła II na ten temat. Warto zajrzeć:
http://www.apostol.pl/janpawelii/katechezy/dowody-na-istnienie-boga

Pamiętam jak jechałem raz na stopa ze szkoły do domu zabrał mnie jeden facet w wieku... no, mógłby być moim dziadkiem. I opowiedział mi pewną historię.

W latach 70-tych władował się z jakimś swoim kolegą do pociągu, wchodzą do przedziału a tam siedział franciszkanin (chyba; tak wywnioskowałem z jego opisu). I zaczęli sobie dyskutować z tym osobnikiem w habicie. I z tej dyskusji zapamiętał jedną rzecz; zapytali go czy on wie, że Bóg jest. On odpowiedział mniej więcej tak: "Nie wiem. Ja w niego wierzę. Gdybym wiedział, nie musiałbym wierzyć. A tymczasem pozostaje mi tylko wiara."

Nie ma możliwości udowodnienia istnienia Boga, jak i też nie ma możliwości udowodnienia Jego nieistnienia. Pamiętacie w Anglii te autobusy z napisem "Boga prawdopodobnie nie ma"? Paradoxalnie, autorzy tej kampanii mieli rację. To tak jakby napisali "Bóg prawdopodobnie jest". Skoro nie ma możliwości udowodnienia bądź zanegowania jego istnienia, to wszystko opiera się na "prawdopodobnie."

Widzisz drogi Adamie, też kierujesz się skojarzeniami. Podobnie jak dla mnie słowo „mit”, źle się kojarzy, dla Ciebie zaś „teologia”.

Bo cząstkowa jest nasza wiedza i cząstkowe nasze prorokowanie;...Teraz bowiem widzimy jakby przez zwierciadło i niby w zagadce, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznanie moje jest cząstkowe, ale wówczas poznam tak, jak jestem poznany.[ 1 Kor 13,9 i 12 BW ]

Nie znam wniosków  cytowanego przez Ciebie człowieka.
Znam natomiast naukę apostolską, na podstawie niej pragnę odnieść się do  przedstawionych zagadnień.


Słowo Boże naucza że jest wybranie do zbawienia i do potępienia. Jednakże nikt z ludzi tego nie może rozpoznać, ta sprawa jest przed nami zakryta. Pewne rzeczy są zakryte, mówi o tym Biblia, więc trzeba się z tym pogodzić.
A może to i lepiej. Bo co by było gdybyśmy wiedzieli. Przykładowo, ktoś uczciwy, szanujący innych, mógłby powiedzieć sobie, jestem wybrany i nie ma znaczenia jak będę żył. Inny przykładowo ktoś bardzo porywczy, powiedziałby, jestem złym człowiekiem więc zapewne Bóg przeznaczył mnie na potępienie i tkwiłby w swojej złości.


bw:    Albowiem wielu jest wezwanych, ale mało wybranych.
bg:    Albowiem wiele jest wezwanych, ale mało wybranych.
bt:    Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych.[ Mt 22,14 ]
 ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni.
[ 1 Piotra 2,8 BW ]

Poganie słysząc to, radowali się i wielbili Słowo Pańskie, a wszyscy ci, którzy byli przeznaczeni do życia wiecznego, uwierzyli.[ Dz 13,48 BW ]

Będą oni walczyć z Barankiem, lecz Baranek zwycięży ich, bo jest Panem panów i Królem królów, a z nim ci, którzy są powołani i wybrani, oraz wierni.[ Ap 17,14 BW ]
Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże.[ Rz 11,29 BW ]

Z tym zagadnieniem związany jest temat, o utraceniu  zbawienia. W tej kwestii Biblia też jednoznacznie mówi że, kto wytrwa do końca zbawiony będzie.                                                                                                           Odnośnie zagadnienia dotyczącego objawienia, czy jest ono pełne czy nie.
Mówi o tym już cytowany wers z listu do Koryntów. Lecz to co jest niezbędne do osiągnięcia celu, znamy. Biblia jest wystarczająca do uzyskania życia wiecznego czyli zbawienia.

Wiara musi iść razem z uczynkami. Jednakże ważna jest kolejność. W Biblii  jest tak mocno akcentowana ta kwestia, że nie będę przytaczał wersetów.

Widzisz Adamie, ja jeszcze na jedno słowo mam uczulenie, a jest nim „religia”
Tam gdzie kończy się logika, zaczyna się WIARA. Wiara jest fundamentem, Gdyż bez wiary nie można podobać się Bogu.

Przeoczyłem ten werset.
 ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni.
[ 1 Piotra 2,8 BW ]

ci, którzy nie wierzą Słowu, potykają się oń, na co zresztą są przeznaczeni.
[ 1 Piotra 2,8 BW ]

Pozwól, Cyprysie, że zacytuję te słowa w szerszym kontekście z Biblii Tysiąclecia:

Wam zatem, którzy wierzycie, cześć! Dla tych zaś, co nie wierzą, właśnie ten kamień, który odrzucili budowniczowie, stał się głowicą węgła - i kamieniem upadku, i skałą zgorszenia. Ci, nieposłuszni słowu, upadają, do czego zresztą są przeznaczeni. Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem [Bogu] na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi Tego, który was wezwał z ciemności do przedziwnego swojego światła, wy, którzyście byli nie-ludem, teraz zaś jesteście ludem Bożym, którzyście nie dostąpili miłosierdzia, teraz zaś jako ci, którzy miłosierdzia doznali.

Myślę, że samo słowo "przeznaczenie" też jest obciążone różnymi skojarzeniami. Jedni dopatrują się w nim jakiejś bezwzględności, inni ślepego losu, czyli zamkniętej pułapki fatum. Mnie się wydaje, że napotykamy tu na spore ograniczenie, które leży w czasie. Nie znamy przyszłości (i nie powinniśmy dążyć do jej odsłaniania), ale Bóg ją przenika - choć mamy wolną wolę, to jednak to, co potencjalnie mamy uczynić już się w jakiś sposób dokonało.

To tajemnica, która całkowicie wymyka się naszemu rozumowaniu. Dlatego wolę w tej kwestii całkowicie zanurzyć się w Bożym miłosierdziu, o którym mowa jest w dalszej części przywołanego przez Ciebie cytatu.

Zadajesz pytania, czy protestanci postępują według Biblii. Czyż tego nie można zweryfikować?                                                                                    Chwilę później  konkludujesz że Rzymsko  Katolicy głoszą coś. Lecz ani protestantów, ani katolików nie konfrontujesz ze Słowem Bożym. Nie kapuję co  chciałeś przez to powiedzieć?

Przecież kwestia przelania krwi Zbawiciela w Piśmie Świętym jest określona jednoznacznie.
Wszyscy umarli w Adamie, natomiast nie wszyscy dostąpią zmartwychwstania z Jezusem.
Los człowieka JEST z  GÓRY przeznaczony. Jednakże, już to wyjaśniałem. Pomimo, raczej zwłaszcza  iż jest to  Bożym, tajemnym postanowieniem,   NIE WOLNO NAM  tego DOCHODZIĆ.