Tak, że pojęcia "Słowo Boże" można używać w określeniu do Jezusa i Biblii. Jeden znak ("Słowo Boże", ale dwa desygnaty: Jezus i Biblia).

Potem ujrzałem niebo otwarte:
a oto - biały koń,
a Ten, co na nim siedzi, zwany Wiernym i Prawdziwym,
oto sprawiedliwie sądzi i walczy.
Oczy Jego jak płomień ognia,
a wiele diademów na Jego głowie.
Ma wypisane imię, którego nikt nie zna prócz Niego.
Odziany jest w szatę we krwi skąpaną,
a imię Jego nazwano: Słowo Boga.
A wojska, które są w niebie, towarzyszyły Mu na białych koniach -
wszyscy odziani w biały, czysty bisior.
A z Jego ust wychodzi ostry miecz [...]

Trudno jest traktować dosłownie powyższe określenia (które wytłuściłem, żeby unaocznić metaforykę przekazu)... Jeśli nie zastosujemy specjalnego "filtru" pozwalającego przełożyć lirykę na duchowe znaczenie tych słów, będziemy grzęźli w jakiejś wizji rodem z gatunku fantasy.

To proszę zastosuj ten Twój filtr do innych obrazów w przytoczonym  kontekście?
Przykładowo
- a Ten, co na nim siedzi, zwany Wiernym i Prawdziwym, 
Kto to jest „TEN”? I Kto to jest WIRNY I PRAWDZIWY?

-A z Jego ust wychodzi ostry miecz [...] Czym jest OSTRY   MIECZ?

To proszę zastosuj ten Twój filtr do innych obrazów w przytoczonym  kontekście?
Przykładowo
- a Ten, co na nim siedzi, zwany Wiernym i Prawdziwym, 
Kto to jest „TEN”? I Kto to jest WIRNY I PRAWDZIWY?

Oczywiście mowa o Chrystusie, tu raczej nie mam większych wątpliwości. Zaś co do miecza wstrzymam się z moją interpretacją, z ciekawością oczekując Twojej (razem z Krzyśkiem)

Cyprysie,przecież Słowo Boże stało się ciałem w Jezusie Chrystusie,a to znaczy,że Słowo Boże=Jezus Chrystus.Tylko w Nim wypełniło się Słowo Boże i tylko Jego życie jest najdoskonalszym komentarzem Słowa Bożego/Biblii/.Kiedyś uczono mnie by odczytywac Biblię w Duchu Jezusa Chrystusa.Kluczem do Biblii/Słowa Bożego/jest życie Jezusa Chrystusa...Pozdrawiam Cię...j.f.

ps. Adamie Twój zarzut że protestanci przyjmują treść biblijną dosłownie, jakby upada. Sam powiedziałeś że chodzi o Syna Bożego. Mam nadzieję że w przypadku miecza ni zaczniesz wymyślać i filozofować?

Pozwól, że najpierw dwie uwagi na marginesie: Primo - nie zarzucałem niczego protestantom (nie wiem skąd to wziąłeś?). Secundo - dlaczego filozofia miałaby w czymś umniejszać prawdzie? Przecież samo znaczenie tego słowa to "umiłowanie mądrości". Jeśli ktoś pragnie prawdziwej mądrości, to tym samym jest otwarty na Prawdę.

A teraz odnośnie miecza - Czwarta ma rację, że przyjmując znaczenie tego symbolu dosłownie, zapętlamy się niemiłosiernie w karkołomnych pojęciach. Nie unikniemy tu więc pewnego wysiłku interpretacyjnego. Według mnie ów miecz to właśnie Prawda (piszę z dużej litery, bo chodzi o relację, wobec której żadne kłamstwo się nie ostoi). Jeśli staniemy przed Jezusem, niczego już nie będziemy w stanie udawać. Stąd wizja ostrego miecza wychodzącego z ust. Powiedziano "a Prawda was wyzwoli"... ale Prawda może też unicestwiać - wszystko, co jest kłamstwem...

Jan 1,1-18
Na początku było Słowo,
a Słowo było u Boga,
i Bogiem było Słowo.
Ono było na początku u Boga.
Wszystko przez Nie się stało,
a bez Niego nic się nie stało,
co się stało.
W Nim było życie,
a życie było światłością ludzi,
a światłość w ciemności świeci
i ciemność jej nie ogarnęła.
Pojawił się człowiek posłany przez Boga -
Jan mu było na imię.
Przyszedł on na świadectwo,
aby zaświadczyć o światłości,
by wszyscy uwierzyli przez niego.
Nie był on światłością,
lecz [posłanym], aby zaświadczyć o światłości.
Była światłość prawdziwa,
która oświeca każdego człowieka,
gdy na świat przychodzi.
Na świecie było [Słowo],
a świat stał się przez Nie,
lecz świat Go nie poznał.
Przyszło do swojej własności,
a swoi Go nie przyjęli.
Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli,
dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi,
tym, którzy wierzą w imię Jego -
którzy ani z krwi,
ani z żądzy ciała,
ani z woli męża,
ale z Boga się narodzili.
A Słowo stało się ciałem
i zamieszkało wśród nas.
I oglądaliśmy Jego chwałę,
chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca,
pełen łaski i prawdy.

Janusz,

nie rozumiemy się. Nie mówię, że w Biblii nie można doszukiwać się wzajemnych odniesień między księgami. Nie zgadzam się natomiast, że Biblia jest wystarczającym argumentem dla uzasadnienia siebie samej. Dlaczego Biblii nie można próbować zrozumieć, wykorzystując również zdobycze nauki i kultury? Dlaczego skupiać się wyłącznie na odniesieniach treściowych poszczególnych wersetów z pominięciem innych niosących znaczenie cech, jak na przykład gatunek literacki. Oczywiście, Biblia sama o sobie nie mówi wprost, że jest literaturą, ale czy z tego powodu nie można jej za taką uważać?

Zbyt często wierzący stają się zakładnikami utartych formułek i tradycji. Nie chodzi mi o negowanie wszystkiego, ale o poszukiwanie nowych i aktualnych wymiarów naśladowania Jezusa. Zamiast tego mamy na forum szereg sporów rodem z późnego średniowiecza i, w najlepszym razie, przełomu XIX i XX wieku.