Czy Wasze dzieci korzystają w domu z internetu i na jakich zasadach? Mój synek właśnie naciska, by założyć sieć. Przyznam, że choć dorywczo korzystam z przestrzeni wirtualnej poza domem (on też ma dostęp), czuję pewne opory, by wprowadzać internet za progi domowego zacisza. Wśród rówieśników syna obserwuję, jak bardzo wirtualna rzeczywistość wysysa z nich wszelką aktywność. Ale pewnie jestem trochę niedzisiejszy, co?

Nie chciałbym uchodzić za jakiegoś domowego satrapę. Staram się w każdej kwestii stosować kompromisy. Dotychczas odnosiły się one do gier komputerowych, które niestety mocno pochłaniają dziś nastolatków. Wydzielam na to po gdzienie każdego dnia (oczywiście przy spełnieniu pewnych warunków - lekcje, porządek itp.). Jednak atrakcyjność gier i presja otoczenia jest tak silna, że obawiam się, iż moje pozawirtualne oferty aktywności będą coraz słabiej podejmowane...

Dziękuję, Krzysiu, za wyrażenie swojej opinii, która jest dla mnie bardzo cenna i w pełni się z nią zgadzam. Przekonałem się już do samego załeżenia internetu (choć z przyczyn technicznych nie wiem kiedy to nastąpi).

Odnośnie limitu czasowego  zauważyłem, jak ważną sprawą jest określenie wyrazistych zasad. Mam wrażenie, że taka forma odpowiada nawet mojemu synkowi - rzadko kiedy już się przeciw temu buntuje, a określony czas stara się intensywnie zagospodarować. Poza tym nie czuje pokusy, by łapać za klawiaturę w chwilach, które może przeznaczyć na inne formy aktywności. Obawiam się, że gdyby ten limit został zniesiony, nie miałby już ochoty np. pograć sobie na flecie lub poczytać książkę.

Problem pozostaje w jego otoczeniu, gdzie tych limitów wyraźnie brakuje. Koledzy często mają możliwość grania do późnych godzin nocnych, bez ograniczeń korzystają z internetu itd. Oczywiście potem na każdym kroku epatują znajomością spraw związanych z komputerem i przestrzenią wirtualną, deprecjonując wszystkich, którzy nie poruszają się w temacie równie biegle...

Oczywiście nie czyniłbym z tego problemu, bo przecież wszyscy wiemy, że sfery prawdziwych wartości nie da się zamknąć w świecie wirtualnym czy elektronice. A jednak presja wśród młodzieży pod tym względem jest bardzo silna. Jak my, rodzice, możemy ją skutecznie odpierać? Myślę, że dobrym rozwiązaniem jest wspóuczestnictwo, o którym wspomniał Krzysztof. Ale i to z wiekiem staje się coraz trudniejsze...