Pan Bóg dał nam doskonały wzór odnośnie narodzenia się dziecka i wychowania go, na przykładzie mężów Bożych, którzy już w łonie matki byli napełnieni Duchem Bożym. Wówczas wychowanie dziecka jest zupełnie czymś innym od powszechnego wychowania jakie widzimy wśród dzisiejszych ludzi wierzących. Kiedy dziecko od początku ma Ducha Bożego, to wychowanie jego jest radością dla odrodzonych rodziców. Dziecko takie posiada ducha posłuszeństwa. Jeżeli natomiast w którymś momencie jest ono atakowane przez złego (w jego wczesnym dzieciństwie), to rodzic wie w jaki sposób w modlitwie odeprzeć pokusę, gdyż jest świadom, że ta walka to nie walka z ciałem i krwią, "Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich" (Efez. 6:12, BW).
Takie wychowanie odbywa się w Duchu. W taki sposób Jezus był wychowywany i każde dziecko również może być tak wychowane, to zresztą jest zamiarem Bożym, który czeka na pojawienie się potomstwa Bożego, synów Bożych, aby zakończyć erę grzechu. Pan Jezus był od poczęcia nowonarodzony, gdyż został poczęty z Ducha. Człowiek w najlepszym wypadku doświadcza tego narodzenia w późniejszym czasie swojego pielgrzymowania, ale jeżeli rodzice są odrodzeni i świadomi Bożego zamiaru odnośnie ich dziecka, to mogą począć i wychować swoje dziecko na chwałę Bogu już od samego początku jego życia. Dzisiaj w zasadzie nie ma ludzi prawdziwie odrodzonych, są to jedynie jednostki, ale znam takich, jak również znam dzieci, które w ten sposób są wychowywane.
„Chwałę Twoją śpiewają usta dzieci i niemowląt, choć nie chcą tego wrogowie Twoi. Muszą zamilknąć Twoi wrogowie i przeciwnicy” (Ps. 8:3, BWP).
Pan Bóg pragnie demonstracji tego, czego może dokonać moc prawdziwej Ewangelii nie tylko w człowieku dorosłym, ale również i w niemowlętach i dzieciach.
Pozdrawiam serdecznie
