Uważam że w Słowie Bożym jest zawarte wszystko co jest niezbędne do osiągnięcia życia wiecznego. Gdyż chyba to jest celem Nas wszystkich?

1. Zarówno w dziejach Wschodu, jak i Zachodu można dostrzec, że człowiek w ciągu stuleci przebył pewną drogę, która prowadziła go stopniowo do spotkania z prawdą i do zmierzenia się z nią. Proces ten dokonał się — nie mogło bowiem być inaczej — w sferze osobowego samopoznania: im bardziej człowiek poznaje rzeczywistość i świat, tym lepiej zna siebie jako istotę jedyną w swoim rodzaju, a zarazem coraz bardziej naglące staje się dla niego pytanie o sens rzeczy i jego własnego istnienia. Wszystko co jawi się jako przedmiot naszego poznania, staje się tym samym częścią naszego życia. Wezwanie «poznaj samego siebie», wyryte na architrawie świątyni w Delfach, stanowi świadectwo fundamentalnej prawdy, którą winien uznawać za najwyższą zasadę każdy człowiek, określając się pośród całego stworzenia właśnie jako «człowiek», czyli ten, kto «zna samego siebie».

(1) A wiedz o tym, że w dniach ostatnich nastaną chwile trudne. (2) Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, wyniośli, pyszni, bluźniący, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, niegodziwi, (3) bez serca, bezlitośni, miotający oszczerstwa, niepohamowani, bez uczuć ludzkich, nieprzychylni, (4) zdrajcy, zuchwali, nadęci, miłujący bardziej rozkosz niż Boga. (5) Będą okazywać pozór pobożności, ale wyrzekną się jej mocy. I od takich stroń.
[ 2 Tym 3 BT ]

Twoja wypowiedź sugeruje że człowiek  ewoluuje do do coraz lepszego, podczas gdy obserwujemy coś odwrotnego. Nawet nauka, media stwierdzają że młodzież jest gorsza niż kiedyś.

Zobaczcie:Słowo radzi by stronić od grzeszników.O co Pawłowi chodziło,czy aby na pewno o tworzenie barier między sobą a innymi osobami lub sprawami; alienowanie się, dystansowanie się, odgradzanie się od grzeszników/ludzi/?Czy to dobra rada dla nas na dzisiaj?

Zgadzam się z tym, Janusz.

Powiedziałbym raczej: jest odkryte inaczej  Co w tym kontekście znaczy słowo stronić? Janusz zadał nie bez powodu to pytanie. Jeśli byłoby to odcięcie się od grzeszników, to mielibyśmy do czynienia z niespójnością między nauczaniem Jezusa i apostołów. Jaka postawa Jezusa była wobec Piłata, który próbował wdać się w czczą dysputę o Prawdzie (tzn. przyjął pozycję filozofa BAWIĄCEGO SIĘ słowem, a nie POSZUKUJĄCEGO w Słowie. Jezus milczał. I tu według mnie jest klucz do zrozumienia słowa "od takich stroń".

Oczywiście Piłat nie był uczniem, ale tu nie ma różnicy - tam gdzie jest zamknięcie na Prawdę, nie ma sensu wdawać się w dialog. Od takich, którzy tylko bawią się słowem, lepiej jest STRONIĆ, czyli nie brać udziału w rozmywaniu Prawdy. Podobnie z tymi, którzy czynią zgorszenie - nie należy mieć udziału w ich zgorszeniu, co nie znaczy, że trzeba traktować ich jak powietrze. Postawa negatywna może być zawsze skierowana wobec POSTAWY, nie wobec OSOBY.

Biblia wyjaśnia to w wielu innych miejscach. Dlatego ja rozumiem  zwrot „od takich stroń” że z ludźmi nieszczerymi, którzy uważają się za braci, a życiem, postępowaniem tego nie pokazują, że z takimi ludźmi nie powinienem mieć interesów. [...] Właśnie w relacjach z takimi ludźmi sprawdza się nasze chrześcijaństwo. Powinniśmy okazać  im tyle mądrej  miłości, ile tylko się da. Absolutnie nie wolno ich ignorować.

1. Zarówno w dziejach Wschodu, jak i Zachodu można dostrzec, że człowiek w ciągu stuleci przebył pewną drogę, która prowadziła go stopniowo do spotkania z prawdą i do zmierzenia się z nią. Proces ten dokonał się — nie mogło bowiem być inaczej — w sferze osobowego samopoznania: im bardziej człowiek poznaje rzeczywistość i świat, tym lepiej zna siebie jako istotę jedyną w swoim rodzaju, a zarazem coraz bardziej naglące staje się dla niego pytanie o sens rzeczy i jego własnego istnienia. Wszystko co jawi się jako przedmiot naszego poznania, staje się tym samym częścią naszego życia. Wezwanie «poznaj samego siebie», wyryte na architrawie świątyni w Delfach, stanowi świadectwo fundamentalnej prawdy, którą winien uznawać za najwyższą zasadę każdy człowiek, określając się pośród całego stworzenia właśnie jako «człowiek», czyli ten, kto «zna samego siebie».

Samo poznanie samego siebie niczego nie daje. Nie prowadzi do  tego że człowiek staje się lepszy. Poznanie  i znajomość swoich słabości musi być powiązane z determinacją i celem.[...] Dlatego jedyną realną-rzeczywistą zmianę można osiągnąć, tylko wówczas kiedy człowiek nawróci się do Boga. Zmieni swoje priorytety.

...tam gdzie jest zamknięcie na Prawdę, nie ma sensu wdawać się w dialog. Od takich, którzy tylko bawią się słowem, lepiej jest STRONIĆ, czyli nie brać udziału w rozmywaniu Prawdy. Podobnie z tymi, którzy czynią zgorszenie - nie należy mieć udziału w ich zgorszeniu, co nie znaczy, że trzeba traktować ich jak powietrze. Postawa negatywna może być zawsze skierowana wobec POSTAWY, nie wobec OSOBY.