Bóg ma dla każdego plan. Doskonały i perfekcyjny. Plan, to nie jest sama usługa, służenie. To całokształt, nasze życie tu na ziemi. Służąc Bogu służymy wszystkim. Służąc Bogu jesteśmy błogosławieństwem dla siebie i dla wszystkich.

W pierwszej kolejności oczywiscie dla najbliższych, mąż, żona, dzieci. Mąż potrzebuje żony oddanej Chrystusowi, żona potrzebuje męża oddanego Chrystusowi, a dzieci potrzebują przykładu. Pełnia, całokształt. Nierozerwalny sznur, scalony mocą Bożą. A tam, gdzie Boża moc to nierozerwalne. Takie małżeństwo wszystko przejdzie, wszelkie trudne chwile, bo Bóg walczy za nich, daje Siebie jako siłę, moc do przetrwania, do działania w miłości, ku dobremu.

Wszystko rozbija się o Boga. Kto się Mu podda całkowicie, kto Mu zaufa, kto zawierzy się Bożej mocy, mądrości, zyska nie tylko życie wieczne, ale pozna i zrozumie Go i nie będzie chciał innej drogi, niż tej z Jezusem.

On jest centrum wszystkiego. W Nim jest życie, siła i miłość. Samo dobro. Poddaj się, a znajdziesz Pana, a przede wszystkim Prawdę. On jest tą Prawdą. Żywy Bóg.

Ogólnie plan to budowanie Królestwa Bożego w nas tu na ziemi, przygotowanie nas do życia już w innym miejscu, u Boga. A wszystko już teraz w Jezusie Chrystusie.

On jest drogą i domem. On jest wszystkim.

To prawda, Bóg ma Swój plan a my ma my swój plan na własne życie.

Musisz Januszu mówić tylko za siebie, nie za innych. Ty może masz plany, ja nie. Marzeń też nie mam. Nic. Pragnę być tylko naczyniem.

Jak powiada Słowo drogi Boga nie są naszymi drogami.

Sebastianie,nikt z nas/ludzi/ nie jest w stanie pełnic wolę Ojca. Tylko Jezus Chrystus i Maryja mieli tą łaskę i tylko Oni pełni Ducha Świętego mogli życ według planu/woli/ Boga.

Mam wrażenie, że nie czytałeś uważnie moich powyższych postów. Przeczytaj jeszcze raz i zobacz, co tam napisałem. Że tylko Bóg. On jest tą siłą, mocą, miłością itd. Oczywiście, że nikt nie jest w stanie pełnić woli Bożej, może to w nas uczynić tylko Duch Św. Ale jest małe ale, jemu trzeba się poddać. Czyli poniekąd współdziałać z Duchem Św.

Nie masz racji, co do Jezusa i Marii, że tylko oni. Bardzo wielu ludzi było użytych w potężny sposób przez Boga do wykonania planów wobec wielu.

Zbawienie to jeden plan, są jeszcze inne, takie jak przyprowadzenie zagubionych do Zbawiciela, głoszenie Prawdy, budowanie Królestwa. Czemu Boga ograniczamy?



Tak się zastanowiłem nad słowami Twoimi, że tylko Jezus i Maria pełni Ducha mogli wypełniać wolę Ojca.  Dla mnie Maria była takim samym człowiekiem jak ja, która jak i ja i wielu innych chcą słuchać Ducha Św.

Według mnie Maria była narzędziem w rękach Boga, aby urodziła Syna, bo ktoś musiał to zrobić. Padło więc na Marię według woli Ojca. Ktoś inny będzie wysłany jutro do Korei Płn. głosić Słowo i padnie na Twego sąsiada. Innym razem ktoś da pieniądze obcemu i nie wie, na co tamtemu potrzebne. Ale dał, bo poczuł w sobie, że ma to zrobić. A pieniądze były na operację serca córeczki nieznajomego. itd itd.

Wszyscy budujemy Kościół. Jezus miał zrobić swoje, Maria swoje, ja swoje, Ty swoje.  Biblia mówi o posłaniu nawróconemu Ducha Św., aby go prowadził, wzmacniał, uczył i przygotowywał do służby, do życia zgodnie z wolą Ojca poprzez posłuszeństwo owemu Duchowi Św.


W Biblii jest kilka wątków o tym, jak Bóg szuka robotników do źniw. Jeśli według Ciebie tylko Jezus i Maria wykonali plan Ojca, to do tej pory ludzie by nie słyszeli o Jezusie. Bo ci co słyszeli z dawnych lat, ze starszych pokoleń by obecnie przecież nie żyli i kto by nam przekazał prawdę? Od Ducha Św? A Duch przecież potrzebuje naczynia, aby móc go użyć, przez niego przemówić.  Więc skąd wiemy o Jezusie? Od tych, co napełnieni Duchem głoszą Słowo, Ewangelię.

Cały czas Bóg używa wielu. Powiedzmy, że Bóg miał jeden plan - zbawienie ludzkości. Jeśli to wystarczyło, to czemu świat się nadal buntuje? Potrzeba jeszcze czegoś, bo przeciwnik nie śpi.


Zgodzę się, że głównym celem Boga było zbawić ludzkość z pomocą ofiary złożonej w postaci Syna swego.

Rdz 22,1-2.9-13.15-18 Ofiara Abrahama.

Bóg wystawił Abrahama na próbę. Rzekł do niego: Abrahamie! A gdy on odpowiedział: Oto jestem - powiedział: weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jakie ci wskażę. A gdy przyszli na to miejsce, które Bóg wskazał, Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył na nim drwa i związawszy syna swego Izaaka położył go na tych drwach na ołtarzu. Potem Abraham sięgnął ręką po nóż, aby zabić swego syna. Ale wtedy Anioł Pański zawołał na niego z nieba i rzekł: Abrahamie, Abrahamie! A on rzekł: Oto jestem. Anioł powiedział mu: Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego syna. Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył w ofierze całopalnej zamiast swego syna. Po czym Anioł Pański przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi: Przysiągam na siebie, wyrocznia Pana, że ponieważ uczyniłeś to, a nie oszczędziłeś syna twego jedynego, będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia takiego, jakie jest udziałem twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazu.                                                   Czy zło może być dobre ? Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Tu nie chodzi o zło/grzech/ jakie produkuje człowiek ale o zło,którym posługuje się Bóg by w Sobie przemienić w dobro. Dopiero teraz mam odwagę zobaczyć zło niejako zadane mi przez Boga/Życie/. To zło dotyka mnie bardziej niż dobro i zmusza do codziennej kruchości wobec innych. Bóg przewidział/zadał mi/ zło nie po to by mnie zniszczyć ale bym mógł zobaczyć/doświadczyć/nie swojego dobra. Spotykam w Słowie Boga ,który ma odwagę proponować człowiekowi ewidentne zło by w końcu przemienić je w dobro. Tak więc MIŁOŚĆ nie boi się zła.          janusz

Istnieje  jednak niebezpieczeństwo  takiego absolutyzowania, że wszystko co przychodzi do nas, to Boży plan.

Tak przecież nie jest, bo wiele osób traci życie, bo nie ma pomocnej dłoni.

Danusiu, spójrz na mój post w świetle  Rdz 22,1-2.9-13.15-18 Ofiara Abrahama. Zobacz Boga, który w Słowie/Biblii/ poleca/proponuje,nakazuje/Abrahamowi złożenie w ofierze swojego syna/czysto religijny akt w świecie pogańskim/. Czy jest to wola Boża ? Dla Abrahama jest i dlatego idzie w tym kierunku,wbrew sobie,przeciwko sobie. Nagle okazuje się,że Bóg zmienia zdanie i niejako zmienia swoją wolę/przemienia zło w dobro/. Bóg ma moc wyprowadzić nas z każdej śmierci . Ma moc na miarę naszej wiary/woli/.                      janusz

Powiedz mi więc,  czy w Twoim życiu ślepo szedłeś jak Abraham, by zabić?  Bóg Cię powstrzymał?

Tak to można nazwać tyle tylko,że idąc przeciwko sobie/wbrew sobie/dotknąłem Boga/Miłość/,który jest moim zmartwychwstaniem. Jest mocniejszy od mojej śmierci. Danusiu, nie sposób na odległość słowa pokazać Ci moje dzieci, które żyją jedynie dzięki nadziei, że Bóg przewidział ich ciąg dalszy/ich życie/. Widzę jak bardzo dotyka ich śmierć ale dzięki temu jestem w nieustannej kruchości wobec Boga/Życia/, który Sam w Jezusie Chrystusie uniżył Samego Siebie i stał się moją ofiarą/mniejszy ode mnie/.                    janusz

Mimo walki i tak jestem w miejscu, ha,ha!

Danusiu, a może przestac walczyc i wreście się poddac Chrystusowi.

Wiemy  jednak,że  człowiek jest tak uformowany i objęty ograniczeniami, że  w zasadzie zmuszony do życia, tak a nie inaczej. 

Bardzo często życie mylimy ze śmiercią. Życie to nieustanna wiosna zwiastująca lato/zmartwychwstanie/ gdzie Słońcem jest Jezus Chrystus.                     janusz

Moja samotność to nic innego jak piekło. Takie jest moje doświadczenie życia. Gdy jestem sam dla siebie wtedy jestem w zamknięciu/piekle/. Kluczem do wyjścia z mojego piekła jest moja żona i moi synowie. To oni są posłani by wydobyć mnie z mojej samotności. Wy również zmuszacie mnie do antysinglerstwa/antyegoizmu/.          janusz 

  januszu, nie żartuj     Jesteś melancholikiem, że tak sie zatracasz w samotności?  A może Biblię nie tą czytasz?

   Błogosławieństwa Ci życzę w twórczej samotności!

Z natury jestem cholerykiem a może sangwinikiem ale na pewno nie melancholikiem. W Biblii spotykam Chrystusa, który Swoim Słowem ma moc uwalniania mnie z mojej samotności/piekła/.